Cala powierzchnia wewnetrzna sklepienia jest pokryta charakterystycznymi, równoleglymi faldami sluzowymi

Cała powierzchnia wewnętrzna sklepienia jest pokryta charakterystycznymi, równoległymi fałdami śluzowymi – blaszkami księgowymi (laminae omast), ciągnącymi się wzdłuż całych ksiąg. Blaszki te są przytwierdzone swą górną krawędzią do sklepienia, krawędzią zaś dolną, którą nazywamy – krawędzią wolną (margo libery, zwisają swobodnie ponad dnem ksiąg, ograniczając wraz z dnem – przewód księgowy (ductus ornasi), ciągnący się między obydwoma otworami ksiąg. Każda z blaszek jest usłana drobnymi brodawkami księgowymi (papillae omasi), a krawędź wolna jest nieco zgrubiała. Opierając się na wysokości, rozróźniamy cztery rodzaje blaszek księgowych: Blaszki wielkie (laminae magnae) (jest ich u krowy 12-14) opuszczają się w kierunku dna najniżej, -blaszki średnie (laminae mediae), ustawione między blaszkami poprzednimi są niższe, -blaszki małe (laminae parrae) kończą się swymi wolnymi krawędziami już w połowie wysokości ksiąg i wreszcie – blaszki najmniejsze (Iaminae minimae) mają postać raczej listewek, niedaleko odchodzących od sklepienia. [hasła pokrewne: agencja statystów, asumin, borówka amerykańska sadzonki ]

Powiązane tematy z artykułem: agencja statystów asumin borówka amerykańska sadzonki