Odpornosc bierna

Odporność bierna Prócz odporności czynnej istnieje jeszcze inna odporność, mianowicie odporność bierna. Powstaje ona po wprowadzeniu do ustroju przeciwciał, które wytworzyły się w innym ustroju. Te przeciwciała, powstałe w innych zakażonych ustrojach, przenosimy z surowicą krwi do takiego ustroju, w którym chcemy przeciwdziałać samym zarazkom lub ich jadom. Odporność bierna jest więc odpornością humoralną i może być wrodzona, czyli nabyta w życiu płodowym. W tych razach przeciwciała znajdujące się we krwi matki przechodzą do ustroju płodu. Tym stanem trzeba tłumaczyć fakt, że na większość chorób zakaźnych oseski są odporne. Później odporność ta znika. Odporność bierna wieku późniejszego związana jest tylko z wprowadzeniem surowic odpornościowych. Odporność bierna powstaje szybko i szybko znika, działa jednak zapobiegawczo i leczniczo, lecz intensywnością swoją znacznie różni się od odporności czynnej. W odporności czynnej wszystkie elementy odporności, jak fagocytoza, wytwarzanie przeciwciał i zmieniona reakcja tkanek są uczynnione, w biernej natomiast działają tylko przeciwciała wprowadzone z zewnątrz. W niektórych przypadkach uciekamy się do tzw. serowakcynacji, to jest wprowadzenia zarazka i surowicy przeciw nie, zawierającej odpowiednie przeciwciała. [przypisy: donepezil, Wąsonogi, agencja statystów ]

Powiązane tematy z artykułem: agencja statystów donepezil Wąsonogi