Czesc wsteczna nie jest jeszcze odcinkiem koncowym dwunastnicy

Część wsteczna nie jest jeszcze odcinkiem końcowym dwunastnicy. Istotnie, wygina się ona teraz po raz trzeci w – zgięciu tylnym (flexura posterior, przechodząc na stronę lewą ciała, następnie zmierza ku przodowi, jako – część dogłowowa (pars anterersa), i kończy się w okolicy lewej nerki, u zagięcia dwunastniczo-czczego (flexura duodeno-jejunalis). W ten sposób u wymienionych ssaków dwunastnica kształtuje się pod postacią trzech kolejnych pętli (ansae duodeni), przy czym pierwsza z tych pętli, najlepiej wyrażona, obejmuje swą wklęsłością część trzustki. U różnych ssaków dosyć niejednolicie przedstawia się również stosunek otrzewnej do dwunastnicy. Podczas gdy u Hominidae i w ogóle u Primates dwunastnica jest jelitem bezkrezkowym, to u Ungulata posiada ona krezkę krótką, a u Carnirora natomiast – klezka dwunastnicza (rnesoduodenum ) jest silnie rozwinięta. Continue reading „Czesc wsteczna nie jest jeszcze odcinkiem koncowym dwunastnicy”

W tym typie dwunastnicy rozrózniamy nastepujace czesci

Jest ona położona w okolicy grzbietowej jamy brzusznej i w najprostszym przypadku (np. u Hominidae i w ogóle u Primatess ma postać pętli w kształcie dużej litery C lub litery U. W tym typie dwunastnicy rozróżniamy następujące części: lekko rozszerzoną część początkową, przyodźwiernikową – opuszkę (bulbus duodeni), zmierzającą ku stronie prawej – część poziomą (pars horizontalis), kierującą się ku tyłowi – część zstępującą (pars descendens) i wreszcie zawracającą ku przodowi – część wstępująca (pars ascendens) dwunastnicy, kończącą się :u zagięcia dwunastniczo-czczego. W ramach pętli dwunastniczej jest ujęta głowa trzustki . W tego rodzaju ukształtowaniu dwunastnicy zagięcie dwunastniczo-czcze jest umieszczone w pobliżu opuszki. Continue reading „W tym typie dwunastnicy rozrózniamy nastepujace czesci”

Dwunastnica

Dwunastnica (duodenum) jest pierwszym odcinkiem jelita cienkiego, zasługującym z wielu względów na wyodrębnienie . Omawiając żołądek, stwierdziliśmy, że jest on nie tylko zbiornikiem pokarmu, ale w równej mierze i gruczołem trawiennym, zamkniętym w ścianach żołądka i z tego powodu przyjmującym postać blaszkowatą. Podobnie i dwunastnica jest nie tylko przewodem, ale jednocześnie ośrodkiem gruczołotwórczym, tworzącym dwa niezwykle ważne gruczoły: wątrobę (hepar) i trzustkę (panoreas) . Obydwa te gruczoły, aczkolwiek zespolone z przewodem pokarmowym, nie są jednak wyłącznie gruczołami trawiennymi, pełnią bowiem ponadto i funkcje wewnątrzwydzielnicze, dokrewne, zasiąg więc ich działania obejmuje cały ustrój. Niewątpliwie było to jednym z powodów dla których zarówno wątroba jak i trzustka wyosobniły się ze ścian dwunastnicy, przyjmując postać narządów quasi samoistnych, które tylko swymi przewodami wydzielniczymi są nadal związane z podłożem macierzystym. Continue reading „Dwunastnica”

Brodawka dwunastnicza

Brodawka dwunastnicza mniejsza (papilla duodenalis minor), stanowiąca punkt ujścia przewodu dodatkowego trzustki. Szczegóły te doprowadzają nas wreszcie do opisu dwóch największych gruczołów ustroju ssaka, tj. wątroby i trzustki Analizę stosunków architektonicznych tych gruczołów w ustroju dorosłym poprzedzimy krótkim wypadem w dziedzinę ich rozwoju osobniczego. a) Trzustka (pancreas) jest gruczołem panlitycznym, tj. wywierającym działanie trawienne na wszystkie kategorie pokarmów (białka, węglowodany, tłuszcze). Continue reading „Brodawka dwunastnicza”