Druga kategoria gruczolów dwunastnicy, w tym jednak przypadku cechujaca cale jelito cienkie, sa gruczoly Liibenkiicha

Drugą kategorią gruczołów dwunastnicy, w tym jednak przypadku cechującą całe jelito cienkie, są gruczoly Liibenkiicha (glae. interstitiales Lieberbiilini). Są to gruczoły cewkowe zawierające w swych odcinkach przydennych komórki wydzielnicze, zwane Komorkami Panetha. Wytwarzają one wydzielinę trawienną – sok jelitowy (succus entericus), wyposażony we wszystkie rodzaje zaczynów (erepsyna, lipaza, amylaza, maltaza, laktaza itp. ) Dwunastnica, podobnie jak i całe jelito cienkie, jest jednak nie tylko narządem wydzielniczym, lecz w równej mierze pełni ponadto funkcje chłonne. Continue reading „Druga kategoria gruczolów dwunastnicy, w tym jednak przypadku cechujaca cale jelito cienkie, sa gruczoly Liibenkiicha”

Podsluzówka (submucosa) dwunastnicy

Wyrazem zdolności chłonnych są tutaj drobne (0,5-1,5 mm) wyniosłości śluzówki, zwane – kosmkami jelitowymi (rilli intestinales), pojawiające się dopiero u ssaków. Posiadają one kształt walcowatych lub stożkowatych brodawek, okrytych nabłonkiem i zawierających w swym wnętrzu miocyty gładkie, odchodzące od mięśniówki śluzówkowej (muscularis mucosae) oraz ośrodkowe naczynie chłonne (vas centralis), do którego nabłonek przekazuje wchłonięte części pokarmowe. Rozumie się samo przez się, że dzięki obecności miocytów gładkich kosmki są kurczliwe, wskutek czego wielkość powierzchni chłonnej jelita może podlegać wahaniu in plus albo in minus pod naciskiem najrozmaitszych czynników. Podśluzówka (submucosa) dwunastnicy, a w równym stopniu i jelita cienkiego, zawiera liczne początkowe i końcowe naczynia krwionośne oraz gęsty-splot podśluzówkowy Meissnera (lexus submucosus feissneri), będący w stałej łączności zarówno z chemoreceptorami jak i ze splotem Auerbacha mięśniówki. Obydwa te sploty (co do których nie wiadomo, jak dzielą między sobą kompetencje) regulują funkcje wydzielnicze i chłonne jelita oraz jego motorykę. Continue reading „Podsluzówka (submucosa) dwunastnicy”

Sluzówka, ogladana od strony swiatla jelitowego, nie jest gladka

Szczegóły, które charakteryzują wyłącznie dwunastnicę, będą odpowiednio zaznaczone. Śluzówka, oglądana od strony światła jelitowego, nie jest gładka, lecz wykazuje-fałdy okrężne (plicae circulares Kerringi), które w rzeczywistości posiadają przebieg lekko spiralny. Mają one za zadanie zwiększenie powierzchni jelita oraz zapobiegają zbyt szybkiemu przesuwaniu się treści pokarmowej. Fałdy okrężne spotkamy i w jelicie cienkim. Powierzchnia śluzówki jest wysłana nabłonkiem jednowarstwowym walcowatym, wykazującym od strony światła jelita charakterystyczny- brzeżek (c ticu la) , stanowiący cechę swoistą nabłonka jelitowego. Continue reading „Sluzówka, ogladana od strony swiatla jelitowego, nie jest gladka”

jelito cienkie

Wytwarzają one pepsynę. Warto tutaj zauważyć, że pod względem charakteru odczynu treści pokarmowej w dwunastnicy należy rozróżnić dwa zasadnicze odcinki: – odcinek o odczynie kwaśnym, obejmujący część ograniczoną z jednej strony odźwiernikiem, a z drugiej ujściami przewodów wydzielniczych wątroby i trzustki (p. niżej) i – odcinek zasadowy, odpowiadający pozostałej części dwunastnicy i rozciągający się następnie również na jelito cienkie. Pod wpływem jonów wodorowych nabłonek odcinka kwaśnego wytwarza zaczyn, zwany enterokinaą, która pobudza czynność trypsyny trzustkowej, oraz hormon, zwany sekretyną, który po wchłonięciu przez naczynia krwionośne pobudza drogą krwiobiegu trzustkę, a po części i wątrobę. Wymieniona właściwość dwunastnicy, tj. Continue reading „jelito cienkie”