Sluzówka, ogladana od strony swiatla jelitowego, nie jest gladka

Szczegóły, które charakteryzują wyłącznie dwunastnicę, będą odpowiednio zaznaczone. Śluzówka, oglądana od strony światła jelitowego, nie jest gładka, lecz wykazuje-fałdy okrężne (plicae circulares Kerringi), które w rzeczywistości posiadają przebieg lekko spiralny. Mają one za zadanie zwiększenie powierzchni jelita oraz zapobiegają zbyt szybkiemu przesuwaniu się treści pokarmowej. Fałdy okrężne spotkamy i w jelicie cienkim. Powierzchnia śluzówki jest wysłana nabłonkiem jednowarstwowym walcowatym, wykazującym od strony światła jelita charakterystyczny- brzeżek (c ticu la) , stanowiący cechę swoistą nabłonka jelitowego. Continue reading „Sluzówka, ogladana od strony swiatla jelitowego, nie jest gladka”

jelito cienkie

Wytwarzają one pepsynę. Warto tutaj zauważyć, że pod względem charakteru odczynu treści pokarmowej w dwunastnicy należy rozróżnić dwa zasadnicze odcinki: – odcinek o odczynie kwaśnym, obejmujący część ograniczoną z jednej strony odźwiernikiem, a z drugiej ujściami przewodów wydzielniczych wątroby i trzustki (p. niżej) i – odcinek zasadowy, odpowiadający pozostałej części dwunastnicy i rozciągający się następnie również na jelito cienkie. Pod wpływem jonów wodorowych nabłonek odcinka kwaśnego wytwarza zaczyn, zwany enterokinaą, która pobudza czynność trypsyny trzustkowej, oraz hormon, zwany sekretyną, który po wchłonięciu przez naczynia krwionośne pobudza drogą krwiobiegu trzustkę, a po części i wątrobę. Wymieniona właściwość dwunastnicy, tj. Continue reading „jelito cienkie”

U ssaka doroslego trzustka ma ksztalt nieprawidlowej bryly

U ssaka dorosłego trzustka ma kształt nieprawidłowej bryły (wydłużonej u Canidae), pozostającej w związku z pętlą dwunastniczą . W skład miąższu trzustki wchodzą d wie tkanki o zgoła odmiennym charakterze. Tkanka trzustkowa zewnątrz wydzielnicza kształtuje się pod postacią pęcherzyków, zawieszonych na drobnych przewodach wydzielniczych. Te ostatnie uchodzą do ciągnącego się wzdłuż trzustki przewodu trzustkowego Wirsunga (ductus pancreaticus Wirsungi) oraz do krótszego-przewodu trzustkowego dodatkowego (ductus pancreaticus accessorius Santorini), które zresztą pozostają między sobą w związku. Związek przewodów wydzielniczych trzustki z dwunastnicą może przedstawiać się trojako: a) u Homirudae, Primates i u Equidae przewód Wirsunga otwiera się wspólnie wraz z przewodem żółciowym (ductus choledochus) wątroby na brodawce dwunastniczej większej, przewód zaś dodatkowy kończy się w dwunastnicy ujściem samodzielnym; b) u Borinae i u Suinae przewód Wirsunga traci łączność z przewodem żółciowym, a sok trzustkowy spływa do dwunastnicy samoistnym przewodem dodatkowym i wreszcie – c) u Caprinae i u Carnirora przewód dodatkowy podlega uwstecznieniu, wydzielina zaś trzustki płynie wyłącznie przewodem Wirsunga, uchodzącym wspólnie z przewodem żółciowym do dwunastnicy. Continue reading „U ssaka doroslego trzustka ma ksztalt nieprawidlowej bryly”

siec naczyniowa wewnatrzwatrobna

Ta krew odtrzewna musi poprzednio zetknąć się z komórką wątrobną, Obfita sieć naczyniowa wewnątrzwątrobna wskazuje, że narząd ten, wespół funkcje magazynowania krwi w przerwach między większymi wysiłkami fizycznymi. Umieszczenie wątroby między ź wrotną a Ż. czczą tylną umożliwia wywieranie przez nią wpływu na wchłonięty pokarm (II p. magazynowanie tłuszczów i węglowodanów) oraz niweczenie jadów, powstających w przewodzie pokarmowym. Tutaj tworzy się również fibrynogen, nadający krwi krzepliwość oraz mocznik, przekazywany następnie nerkom. Continue reading „siec naczyniowa wewnatrzwatrobna”