Wpływ bezpośrednio obserwowanej terapii na tempo oporności na leki i nawroty choroby w gruźlicy czesc 4

Charakterystyka kliniczna i demograficzna pacjentów z przypadkami zakażenia M. tuberculosis według leczenia. Charakterystyka kliniczna i demograficzna pacjentów podsumowano w Tabeli i Tabeli 2. Chociaż dane demograficzne wykazały bliskie podobieństwa między grupą bez nadzoru a grupą bezpośrednio obserwowaną, występowały pewne różnice. Pacjenci bez białych latynosów stanowili 41,3 procent grupy bez nadzoru i 34,1 procent grupy obserwowanej bezpośrednio (P = 0,017). Continue reading „Wpływ bezpośrednio obserwowanej terapii na tempo oporności na leki i nawroty choroby w gruźlicy czesc 4”

Wpływ bezpośrednio obserwowanej terapii na tempo oporności na leki i nawroty choroby w gruźlicy cd

Jeśli wystąpił nawrót, te zapisy zostały uzyskane i uwzględnione w danych badania. Definicje
Nawrót został określony jako pozytywna kultura M. tuberculosis u pacjenta, który wcześniej ukończył odpowiedni kurs leczenia. Nawrót podczas terapii został określony jako pozytywna kultura u pacjenta obecnie leczonego, który był ujemny pod względem kulturowym przez co najmniej cztery miesiące, z co najmniej trzema negatywnymi hodowlami. Organizm oporny na wiele leków zdefiniowano jako izolat wykazujący oporność na co najmniej dwa z następujących leków: izoniazyd, ryfampicynę, ethambutol i streptomycynę. Continue reading „Wpływ bezpośrednio obserwowanej terapii na tempo oporności na leki i nawroty choroby w gruźlicy cd”

Wpływ bezpośrednio obserwowanej terapii na tempo oporności na leki i nawroty choroby w gruźlicy ad

Pacjenci, którzy nie byli bezpośrednio obserwowani podczas przyjmowania leków (9,5 procent), przeszli losowe badania moczu pod kątem izoniazydu, a ich schematy uzupełniania leku monitorowano pod względem przestrzegania zaleceń. Jeśli próbka moczu była ujemna dla izoniazydu lub pacjent był nieregularny w przyjmowaniu leków, został on przełożony na bezpośrednio obserwowaną terapię. Zespół zarządzający bezpośrednio obserwowaną terapią został zorganizowany w ramach personelu departamentu zdrowia hrabstwa Tarrant i składał się ze współpracowników służb społecznych, badaczy zdrowia publicznego i pielęgniarek. Głównymi obowiązkami pracowników służb społecznych były transportowanie pacjentów do kliniki, uzyskiwanie informacji o pacjentach, podawanie leków i obserwowanie przyjmowania leków przez pacjentów. Ci adiutanci mieli wykształcenie średnie i zostali przeszkoleni, aby zadawać pacjentowi pytania o toksyczność leku. Continue reading „Wpływ bezpośrednio obserwowanej terapii na tempo oporności na leki i nawroty choroby w gruźlicy ad”

Wpływ bezpośrednio obserwowanej terapii na tempo oporności na leki i nawroty choroby w gruźlicy

W latach 1953-1984 częstość występowania gruźlicy w Stanach Zjednoczonych stopniowo spadała. W 1985 r. Tendencja uległa odwróceniu, wraz ze wzrostem liczby przypadków nadwyżek, w porównaniu z przewidywanymi na podstawie wcześniejszego trendu spadkowego, zgłaszanymi do chwili obecnej1. Gruźlica odrodziła się jako poważny problem zdrowia publicznego, szczególnie w gęsto zaludnionych obszarach i wśród mniejszości etnicznych1-3. Leczenie pacjentów zakażonych lekoopornym Mycobacterium tuberculosis ma wskaźnik skuteczności większy niż 95 procent wśród pacjentów, którzy stosują terapię4. Continue reading „Wpływ bezpośrednio obserwowanej terapii na tempo oporności na leki i nawroty choroby w gruźlicy”

Wpływ epoetyny beta (rekombinowanej ludzkiej erytropoetyny) na zapotrzebowanie na transfuzję u niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej ad 7

Jest prawdopodobne, że stymulacja erytropoezy zwiększa zapotrzebowanie na białko i kalorie. Ostatnio Emmerson i wsp.25 opisali dwa przypadki zespołu nagłej śmierci niemowląt po leczeniu rekombinowaną ludzką erytropoetyną. W naszym badaniu, trzy niemowlęta zmarły na to zaburzenie: jedno dziecko było leczone epoetyną beta i ukończyło badanie, jeden został przydzielony do tego leczenia, ale został wycofany po otrzymaniu jednej dawki z powodu przedłużonej wentylacji, a jedna była kontrolą. Ani pierwsze badanie rekombinowanej ludzkiej erytropoetyny pod kątem niedokrwistości wcześniactwa13, ani obecne wyniki sugerują, że częstość występowania zespołu nagłej śmierci niemowląt wzrasta po tym leczeniu.
Epoetyna zapobiega niedokrwistości wcześniactwa i skutecznie i bezpiecznie zmniejsza potrzebę transfuzji. Continue reading „Wpływ epoetyny beta (rekombinowanej ludzkiej erytropoetyny) na zapotrzebowanie na transfuzję u niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej ad 7”

Wpływ epoetyny beta (rekombinowanej ludzkiej erytropoetyny) na zapotrzebowanie na transfuzję u niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej ad 6

To może wyjaśniać, dlaczego potrzeba transfuzji w naszej grupie kontrolnej była mniejsza niż potrzeba zgłoszona przez Straussa7 i Browna i wsp. 21. Wykazaliśmy, że epoetyna beta zmniejsza zapotrzebowanie na transfuzję u niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej, mimo że niemowlęta leczone tym środkiem otrzymywały transfuzje, gdy ich hematokryty były wyższe niż w grupie kontrolnej i pomimo utraty krwi w wyniku testów diagnostycznych. . Chłopcy, których masa urodzeniowa wynosiła 1200 g lub więcej, a których podstawowy hematokryt wynosił 48 procent lub więcej, najwięcej korzystali z epoetyny beta. Continue reading „Wpływ epoetyny beta (rekombinowanej ludzkiej erytropoetyny) na zapotrzebowanie na transfuzję u niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej ad 6”

Wpływ epoetyny beta (rekombinowanej ludzkiej erytropoetyny) na zapotrzebowanie na transfuzję u niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej ad 5

Wycofane niemowlęta były podobne pod względem masy i wieku ciążowego do tych, którzy kontynuowali badanie. Tabela 4. Tabela 4. Zgłaszane zdarzenia niepożądane. Zdarzenia niepożądane wymieniono w Tabeli 4. Continue reading „Wpływ epoetyny beta (rekombinowanej ludzkiej erytropoetyny) na zapotrzebowanie na transfuzję u niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej ad 5”

Wpływ epoetyny beta (rekombinowanej ludzkiej erytropoetyny) na zapotrzebowanie na transfuzję u niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej czesc 4

Nie było istotnych różnic między grupami. Strata krwi
Mediana skumulowanej utraty krwi spowodowanej badaniami diagnostycznymi wynosiła 0,74 ml na kilogram dziennie w grupie kontrolnej (pierwszy kwartyl, 0,51 ml, trzeci kwartyl, 1,24 ml) i 0,83 ml w grupie epoetyny (odpowiednio 0,57 ml i 1,45 ml) ( P = 0,104). Straty te były odwrotnie proporcjonalne do masy urodzeniowej: 0,59 ml na kilogram dziennie u niemowląt o masie od 1250 do 1499 g (pierwszy kwartyl, 0,43 ml, trzeci kwartyl, 0,77 ml), 0,83 ml wśród osób o wadze od 1000 do 1249 g (0,60 ml i 1,42 ml) i 1,27 ml wśród osób ważących od 750 do 999 g (0,95 ml i 1,70 ml). Mediana utraty krwi wynosiła 0,78 ml u chłopców i 0,75 ml u dziewcząt (p = 0,651).
W momencie rozpoczęcia badania krwotok śródkomorowy stopnia I lub II stwierdzono u 8 niemowląt w grupie kontrolnej i 10 w grupie epoetyny, a krwotok stopnia III u dziecka w grupie epoetyny. Continue reading „Wpływ epoetyny beta (rekombinowanej ludzkiej erytropoetyny) na zapotrzebowanie na transfuzję u niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej czesc 4”

Wpływ epoetyny beta (rekombinowanej ludzkiej erytropoetyny) na zapotrzebowanie na transfuzję u niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej cd

Spontanicznie oddychające niemowlęta w wieku ponad dwóch tygodni, których część zainspirowanego tlenu była mniejsza niż 0,40, poddawano transfuzji, jeśli miały objawy niedokrwistości, a ich hematokryt spadł poniżej 32 procent, a stężenie hemoglobiny poniżej 11 g na decylitr (6,8 mmol na litr); jeśli nie wykazywały objawów anemii, odpowiednie wartości odcięcia wynosiły 27 procent i 9 g na decylitr (5,6 mmol na litr). Zespół leczących lekarzy zdecydował o czasie i objętości transfuzji w ramach tych wytycznych. Monitorowanie i pobieranie krwi
Zalecano opóźnione mocowanie sznurka14. Monitorowano częstość pracy serca i oddechu, ciśnienie krwi, wartości ciśnienia krwi oraz czynność nerek i wątroby (dane nie pokazane). Próbki krwi pobierano w dniu 3, w dniu 12 do 14, w dniu 24 do 26, oraz w dniu od 40 do 42 w ramach rutynowej opieki. Continue reading „Wpływ epoetyny beta (rekombinowanej ludzkiej erytropoetyny) na zapotrzebowanie na transfuzję u niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej cd”

Wpływ epoetyny beta (rekombinowanej ludzkiej erytropoetyny) na zapotrzebowanie na transfuzję u niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej ad

Niemowlęta z jednym z następujących wstępnie zdefiniowanych kryteriów zostały wykluczone przed randomizacją: choroba hemolityczna (11 niemowląt), transfuzja wymienna (6), hematokryt krwi żylnej powyżej 59 procent (24), liczba leukocytów powyżej 60 000 na milimetr sześcienny (0), liczba płytek krwi powyżej 750 000 na milimetr sześcienny (0), niewydolność nerek (10), skurczowe ciśnienie krwi powyżej 90 mm Hg (1), choroba sinicy lub poważne wady wrodzone wymagające operacji (15), udział w innej próbie terapeutycznej (9 ), przewidywane zwolnienie przed dniem 42 (113), wiek ciążowy powyżej 34 pełnych tygodni (10) lub brak zgody rodziców (155). Kryteria wycofania się z badania po randomizacji obejmowały dowolne z wymienionych powyżej i następujące: wentylacja lub ciągłe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych z ułamkiem zainspirowanego tlenu powyżej 0,40 po 6 dniu, ciężka reakcja w miejscu wstrzyknięcia, przyjęcie leków, które może mieć toksyczny wpływ na szpik kostny, infekcję przenoszoną pionowo, poważną operację, wypisanie przed upływem 42 dni lub wycofanie zgody rodziców.
Pacjenci
Od września 1991 r. Do grudnia 1992 r. Przyjęto 598 niemowląt, z których 354 zostało wykluczonych z badania w sposób opisany powyżej. Continue reading „Wpływ epoetyny beta (rekombinowanej ludzkiej erytropoetyny) na zapotrzebowanie na transfuzję u niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej ad”