Wielkosc tego otworu jest normowana przez pierscieniowaty miesien okrezny gladki

Wielkość tego otworu jest normowana przez pierścieniowaty mięsień okrężny gładki- zwieracz odźwiernikowy (sphincter py loricue), o którym będzie jeszcze dalej wzmianka. Ostatnią częścią żołądka, nie wyosobniającą się na zwłokach, jest – szlak żołądkowy (via gastrica). Pod nazwą tą rozumiemy część ścian i światła żołądka, ciągnącą się od wpustu do odźwiernika wzdłuż krzywizny mniejszej. Według dość rozpowszechnionego poglądu szlakiem żołądkowym spływają ciecze bezpośrednio, najkrótszą drogą, z przełyku do dwunastnicy. Wobec brah anatomicznego wyosobnienia szlaku, należy go uważać za utwór przejściowy, związany ściśle ze stanem czynnościowym żołądka i z treścią połykanego pokarmu. Continue reading „Wielkosc tego otworu jest normowana przez pierscieniowaty miesien okrezny gladki”

Ponizej sklepienia i wpustu rozposciera sie – czesc wpustowa

Na lewo od wpustu (cardia), którego zamykaniem są obarczone pasma przeponowe, otaczające rozwór przełykowy (hiatus oesophageus), widnieje uwypuklenie, które nazywamy-sklepieniem (forni ). U człowieka (w związku z pionizacją jego ciała) wnętrze sklepienia stanowi tzw. -komorę powietrzną (camera pneumatica), wypełnioną stale powietrzem. Poniżej sklepienia i wpustu rozpościera się – część wpustowa (pars cardiaca), która bez wyraźniejszej granicy przechodzi w część główną żołądka, zwaną – dnem(fundue). W prawo od dna daje się wyróżnić ważna – część odźwiernikowa (pars pylorica s. Continue reading „Ponizej sklepienia i wpustu rozposciera sie – czesc wpustowa”

Obydwie sciany zoladka spotykaja sie ze soba po stronie prawej wzdluz krawedzi

Na przedzie, w miejscu zwanym wpustem (cardia) wchodzi do żołądka przełyk, ujściem zaś jamy żołądka w kierunku dwunastnicy (duodenum)-jest odżwiernik (pylorus). Obydwie ściany żołądka spotykają się ze sobą po stronie prawej wzdłuż krawędzi, zwanej – krzywizną mniejszą (curratura minor), po stronie zaś lewej wzdłuż znacznie dłuższej – krzywizny większej (curratura major). Żołądek jest położony w lewej przedniej części jamy brzusznej, przy czym krzywizna mniejsza jest pierwotnie krzywizną brzuszną, a krzywizna większa krzywizną grzbietową. Przejście żołądka ze swojego położenia pierwotnego do położenia wtórnego, cechującego ssaki dorosłe, nazywamy- skrętem żołądka. Należy zaznaczyć, że ukształtowanie żołądka jest zgoła odmienne u osobnika żywego aniżeli na zwłokach (brak napięcia mięśniówki), a poza tym zmienia się w zależności od stanu czynnościowego (żołądek pusty i żołądek wypełniony, postać fali perystaltycznej itd. Continue reading „Obydwie sciany zoladka spotykaja sie ze soba po stronie prawej wzdluz krawedzi”

WPLYW RÓZNYCH CZYNNIKÓW NA ODPORNOSC

WPŁYW RÓŻNYCH CZYNNIKÓW NA ODPORNOŚĆ Na odporność naturalną wpływają różne czynniki – zarówno wewnętrzne jak i zewnętrzne. Do czynników wewnętrznych należą ,poza rasą, wiek, konstytucja, układ gruczołów wewnętrznego wydzielania i układ nerwowy . . 1. Wpływ czynników wewnętrznych na odporność a. Continue reading „WPLYW RÓZNYCH CZYNNIKÓW NA ODPORNOSC”

Miesniówka zoladkowa

Mięśniówka zołądkowa (m uscularie) składa się zasadniczo z dwóch warstw: z warstwy zewnętrznej – podłużnej (longitudinalis), skupiającej się Mięśniówka żołądka spełnia dwojakie zadania. Przede wszystkim, dzięki niej żołądek stale wykonywa – ruchy perystaltyczne, których fala posuwa się od wpustu w kierunku odźwiernika . Podczas głodowania dochodzi zwykle do powstania hyperperystaltyki, którą się odczuwa jako niemiłe skurcze. W przypadkach zatrucia, żołądek broni się, wzbudzając w swej mięśniówce ruchy perystaltyczne, doprowadzające do wymiotów (p. przełyk). Continue reading „Miesniówka zoladkowa”

Zoladek posiadajacy sluzówke pokryta nablonkiem

Żołądek posiadający śluzówkę pokrytą nabłonkiem jednowarstwowym cylindrycznym zwie się – żołądkiem prostym (rentriculus simplex), natomiast żołądek posiadający zarówno część gruczołową jak i część przedsionkową, będziemy nazywać – żołądkiem złożonym (rentriculus compositus). Na krzywiźnie większej, niedaleko od wpustu, widnieje u Świniowatych spory – zachyłek żołądkowy (diverticulum. veruriculc), którego wnętrze jest wysiane śluzówką o gruczołach typu wpustowego. Pozostałe rodzaje gruczołów są przesunięte przez część przedsionkową w kierunku odźwiernika. Z powyższego wynika, że żołądek Świniowatych należy do typu złożonego, powikłanego obecnością wspomnianego zachyłka żołądkowego o znaczeniu niewyjaśnionym. Continue reading „Zoladek posiadajacy sluzówke pokryta nablonkiem”

Budowa zoladka

Inaczej ma się rzecz w przypadkach szczególnych, gdy rodzaj pokarmu danego ssaka stwarza takie lub inne obciążenie śluzówki żołądkowej. Poniżej podaję przegląd ważniejszych form zróżnicowania żołądka, w kolejności wzrastającego powikłania jego budowy. Główne różnice polegają na odmiennej budowie nabłonka i na niejednakowym zasięgu gruczołów, co razem biorąc wpływa i na kształt zewnętrzny tego narządu. Budowa żołądka, którą opisałem powyżej, cechuje nie tylko większość Owadożernych. Z niewielkimi odchyleniami występuje ona także u Chiroptera, Camivora , Primates i Hominidae. Continue reading „Budowa zoladka”

Poza pepsyna i kwasem solnym zawiera on – kathepsyne

Poza pepsyną i kwasem solnym zawiera on – kathepsynę, a u młodych – chymozynę, w obrębie części odźwiernikowej żołądka różnią od gruczołów dennych, że nie posiadają komórek okładzinowych, a więc nie wytwarzają kwasu solnego. Zróżnicowanie się śluzówki żołądkowej na kilka stref gruczołowych o odmiennym charakterze gruczołowym przemawia za tym, że żołądek, o najprostszej nawet budowie, jest w rzeczywistości narządem złożonym. Istotnie, podczas gdy w strefie wpustowej treść pokarmowa wykazuje odczyn zasadowy i podlega tutaj trawieniu amylolitycznemu (ptialina śliny) i trawieniu za pośrednictwem zaczynów roślinnych, to w strefie dennej treść pokarmowa, układająca się warstwami w miarę przybywania coraz nowych kęsów, podlega zakwaszeniu i trawieniu proteolitycznemu . W strefie odźwiernikowej miazga pokarmowa w dalszym ciągu pozostaje pod wpływem pepsyny i kwasu solnego, ale podlega tutaj gruntownemu wymieszaniu, dzięki perystaltyce silnika odźwiernikowego-. Do stref powyższych dochodzi jeszcze u roślinożerców – strefa przedsionkowa, stanowiąca rezerwat żołądkowy, umożliwiający oddziaływanie na pokarm zaczynu ślinowego przez czas dłuższy. Continue reading „Poza pepsyna i kwasem solnym zawiera on – kathepsyne”

Sluzówka zoladkowa

Śluzówka żołądkowa (mucosa gastrica), widziana od strony światła żołądka, wykazuje szereg fałdów podłużnych, ciągnących się od wpustu w kierunku odźwiernika. Fałdy te, zwane fałdami śluzówkowymi (plicae mucosae), ulegają wygładzeniu przy znaczniejszym wypełnieniu żołądka treścią pokarmową. Obecność tych fałdów świadczy, że śluzówka jest rozrośnięta jak gdyby -ponad- miarę, co jest niezbędne przy tak wielkich wahaniach w sianie wypełnienia żołądka. Sam proces fałdowania i wygładzania się jest umożliwiony dzięki obecności podśluzówki (submucosa) o wiotkim utkaniu. Zabarwienie śluzówki prawidłowej jest różowawe, żółtawe, a niekiedy popieliste. Continue reading „Sluzówka zoladkowa”

Drugi zwieracz jest umieszczony w faldzie katowym

Drugi zwieracz jest umieszczony w fałdzie kątowym. Jest to – zwieracz kątowy (sphincter ventricuii) (Ellenberger). W części środkowej odcinka odźwiernikowego żołądka zaznacza się – zwieracz odźwiernikowy (sphincter praepyloricus), wyosobniający z części odźwiernikowej wraz ze zwykłym – zwieraczem odźwirnikowym (sphincter pyloricus) tak zwany-przedsionek odźwiernikowy (antrum pyloricum). Rozumie się samo przez się, że dążność do wyosobnienia się przedsionka odźwiernikowego należy uważać za objaw morfologiczny podziału pracy żołądka. Wypieranie części gruczołowej (pan, glandularis) przez jałową pod względem wydzielniczym część przedsionkową (pars vestibularie) zaznacza się wyraźniej u niektórych spośród Rodentia . Continue reading „Drugi zwieracz jest umieszczony w faldzie katowym”