Tlawieniec

Tlawieniec (abomasue) stanowi ostatnią komorę, odpowiadającą części gruczołowej, a więc wydzielniczej żołądka. Jest on umieszczony pod księgami, na prawo od żwacza, i posiada kształt retortowaty. Trawieniec jest stosunkowo niewielki i przechodzi bez wyraźnej granicy w dwunastnicę. – Otwór księgowo-trawieńcowy (ostium. omaeoabomasicum) łączy księgi z trawieńcem, a wąski odźwiernik (pylorus) ze słabo rozwiniętym zwieraczem zapewnia komunikację trawieńca z dwunastnicą. Continue reading „Tlawieniec”

Pomiedzy blaszkami widnieja waskie – zachylki miedzyblaszkowe

Pomiędzy blaszkami widnieją wąskie – zachyłki międzyblaszkowe (recessus interlaminares), łączące się w dole ze światłem przewodu księgowego. Jest rzeczą nader ważną, że w obrąb blaszek wdzierają się pasma mięśniowe, pochodzące od mięśniówki śluzówkowej (muscularis mucosae), z czego można wnosić, że blaszki są fałdami ruchomymi i w każdym razie mogą podlegać skracaniu. Zaznaczę tutaj wreszcie, że śluzówka żwacza i czepca jest zupełnie pozbawiona mięśniówki Obecność blaszek zwiększa niepomiernie powierzchnię wewnętrzną prawdopodobnie w związku z przeznaczeniem tego przedżołądka do odwadniania, pokarmu. Błonę śluzową, pozbawioną gruczołów, pokrywa nabłonek wielowarstwowy płaski. Mięśniówka śluzówkowa jest dobrze rozwinięta. Continue reading „Pomiedzy blaszkami widnieja waskie – zachylki miedzyblaszkowe”

Obecnosc nablonka wielowarstwowego plaskiego zabezpiecza sciane zwacza przed szkodliwym dzialaniem zaczynów

Bakterie także biorą czynny udział we wstępnych procesach trawiennych. Obecność nabłonka wielowarstwowego płaskiego zabezpiecza ścianę żwacza przed szkodliwym działaniem zaczynów, wydzielanych przez wspomniane saprofitowe bakterie. Żwacz, wypełniony treścią pokarmową, zarówno w piętrze dolnym jak i w piętrze górnym . Na samym dnie żwacza jest umieszczone siano, spożyte w przeddzień śmierci zwierzęcia, powyżej zaś spoczywa warstwa ziarna, a jeszcze wyżej warstwa siana, spożyta na wiele godzin przed zgonem. U Tylopoda śluzówka tworzy liczne komory wodne (cellulae aquaeae), służące do magazynowania wody . Continue reading „Obecnosc nablonka wielowarstwowego plaskiego zabezpiecza sciane zwacza przed szkodliwym dzialaniem zaczynów”

W sklad sluzówki wchodza

W skład śluzówki wchodzą – śluzówka właściwa (mucoea), – podśluzówka (submuoosa), a pomiędzy nimi-mięśniówka śluzówkowa (rnuscularis mucosae), obejmująca dwa układy włókien: – układ zewnętrzny podłużny (longitudinalis) i układ wewnętrzny – okrężny (circularis). Błona surowicza jelita stanowi listek trzewny otrzewnej (lamina visceralis peritonaei). Rozróżniamy dwa rodzaje związków wzajemnych otrzewnej z jelitem. W jednych przypadkach, częstszych i pierwotniejszych, otrzewna powleka wokół jelito i tworzy długi fałd, przytwierdzający je do ścian tułowia. Fałd ten nazywamy – klezką (rnesenterium), jelito zaś wyposażone w krezkę ma nazwę jelita krezkowego (intestinum mesenteriale). Continue reading „W sklad sluzówki wchodza”

Wspominajac o tak znacznej dlugosci jelita, trzeba wyjasnic jej znaczenie

Tymi kolejnymi odcinkami są: -dwunastnica (duodenum),-jelito cienkie (intestinum tenue),-okrężnica (colon), i wreszcie-odbytnica (rectum. ) . Rozpatrzymy ich budowę w podanym porządku. Wspominając o tak znacznej długości jelita, trzeba wyjaśnić jej znaczenie. Otóż jest rzeczą ze wszech miar pożądaną, aby miazga pokarmowa mogła się zetknąć na możliwie rozleglej powierzchni ze ścianą jelita. Continue reading „Wspominajac o tak znacznej dlugosci jelita, trzeba wyjasnic jej znaczenie”

Czesc wsteczna nie jest jeszcze odcinkiem koncowym dwunastnicy

Część wsteczna nie jest jeszcze odcinkiem końcowym dwunastnicy. Istotnie, wygina się ona teraz po raz trzeci w – zgięciu tylnym (flexura posterior, przechodząc na stronę lewą ciała, następnie zmierza ku przodowi, jako – część dogłowowa (pars anterersa), i kończy się w okolicy lewej nerki, u zagięcia dwunastniczo-czczego (flexura duodeno-jejunalis). W ten sposób u wymienionych ssaków dwunastnica kształtuje się pod postacią trzech kolejnych pętli (ansae duodeni), przy czym pierwsza z tych pętli, najlepiej wyrażona, obejmuje swą wklęsłością część trzustki. U różnych ssaków dosyć niejednolicie przedstawia się również stosunek otrzewnej do dwunastnicy. Podczas gdy u Hominidae i w ogóle u Primates dwunastnica jest jelitem bezkrezkowym, to u Ungulata posiada ona krezkę krótką, a u Carnirora natomiast – klezka dwunastnicza (rnesoduodenum ) jest silnie rozwinięta. Continue reading „Czesc wsteczna nie jest jeszcze odcinkiem koncowym dwunastnicy”

W tym typie dwunastnicy rozrózniamy nastepujace czesci

Jest ona położona w okolicy grzbietowej jamy brzusznej i w najprostszym przypadku (np. u Hominidae i w ogóle u Primatess ma postać pętli w kształcie dużej litery C lub litery U. W tym typie dwunastnicy rozróżniamy następujące części: lekko rozszerzoną część początkową, przyodźwiernikową – opuszkę (bulbus duodeni), zmierzającą ku stronie prawej – część poziomą (pars horizontalis), kierującą się ku tyłowi – część zstępującą (pars descendens) i wreszcie zawracającą ku przodowi – część wstępująca (pars ascendens) dwunastnicy, kończącą się :u zagięcia dwunastniczo-czczego. W ramach pętli dwunastniczej jest ujęta głowa trzustki . W tego rodzaju ukształtowaniu dwunastnicy zagięcie dwunastniczo-czcze jest umieszczone w pobliżu opuszki. Continue reading „W tym typie dwunastnicy rozrózniamy nastepujace czesci”

Dwunastnica

Dwunastnica (duodenum) jest pierwszym odcinkiem jelita cienkiego, zasługującym z wielu względów na wyodrębnienie . Omawiając żołądek, stwierdziliśmy, że jest on nie tylko zbiornikiem pokarmu, ale w równej mierze i gruczołem trawiennym, zamkniętym w ścianach żołądka i z tego powodu przyjmującym postać blaszkowatą. Podobnie i dwunastnica jest nie tylko przewodem, ale jednocześnie ośrodkiem gruczołotwórczym, tworzącym dwa niezwykle ważne gruczoły: wątrobę (hepar) i trzustkę (panoreas) . Obydwa te gruczoły, aczkolwiek zespolone z przewodem pokarmowym, nie są jednak wyłącznie gruczołami trawiennymi, pełnią bowiem ponadto i funkcje wewnątrzwydzielnicze, dokrewne, zasiąg więc ich działania obejmuje cały ustrój. Niewątpliwie było to jednym z powodów dla których zarówno wątroba jak i trzustka wyosobniły się ze ścian dwunastnicy, przyjmując postać narządów quasi samoistnych, które tylko swymi przewodami wydzielniczymi są nadal związane z podłożem macierzystym. Continue reading „Dwunastnica”

Brodawka dwunastnicza

Brodawka dwunastnicza mniejsza (papilla duodenalis minor), stanowiąca punkt ujścia przewodu dodatkowego trzustki. Szczegóły te doprowadzają nas wreszcie do opisu dwóch największych gruczołów ustroju ssaka, tj. wątroby i trzustki Analizę stosunków architektonicznych tych gruczołów w ustroju dorosłym poprzedzimy krótkim wypadem w dziedzinę ich rozwoju osobniczego. a) Trzustka (pancreas) jest gruczołem panlitycznym, tj. wywierającym działanie trawienne na wszystkie kategorie pokarmów (białka, węglowodany, tłuszcze). Continue reading „Brodawka dwunastnicza”