Druga kategoria gruczolów dwunastnicy, w tym jednak przypadku cechujaca cale jelito cienkie, sa gruczoly Liibenkiicha

Drugą kategorią gruczołów dwunastnicy, w tym jednak przypadku cechującą całe jelito cienkie, są gruczoly Liibenkiicha (glae. interstitiales Lieberbiilini). Są to gruczoły cewkowe zawierające w swych odcinkach przydennych komórki wydzielnicze, zwane Komorkami Panetha. Wytwarzają one wydzielinę trawienną – sok jelitowy (succus entericus), wyposażony we wszystkie rodzaje zaczynów (erepsyna, lipaza, amylaza, maltaza, laktaza itp. ) Dwunastnica, podobnie jak i całe jelito cienkie, jest jednak nie tylko narządem wydzielniczym, lecz w równej mierze pełni ponadto funkcje chłonne. Continue reading „Druga kategoria gruczolów dwunastnicy, w tym jednak przypadku cechujaca cale jelito cienkie, sa gruczoly Liibenkiicha”

Podsluzówka (submucosa) dwunastnicy

Wyrazem zdolności chłonnych są tutaj drobne (0,5-1,5 mm) wyniosłości śluzówki, zwane – kosmkami jelitowymi (rilli intestinales), pojawiające się dopiero u ssaków. Posiadają one kształt walcowatych lub stożkowatych brodawek, okrytych nabłonkiem i zawierających w swym wnętrzu miocyty gładkie, odchodzące od mięśniówki śluzówkowej (muscularis mucosae) oraz ośrodkowe naczynie chłonne (vas centralis), do którego nabłonek przekazuje wchłonięte części pokarmowe. Rozumie się samo przez się, że dzięki obecności miocytów gładkich kosmki są kurczliwe, wskutek czego wielkość powierzchni chłonnej jelita może podlegać wahaniu in plus albo in minus pod naciskiem najrozmaitszych czynników. Podśluzówka (submucosa) dwunastnicy, a w równym stopniu i jelita cienkiego, zawiera liczne początkowe i końcowe naczynia krwionośne oraz gęsty-splot podśluzówkowy Meissnera (lexus submucosus feissneri), będący w stałej łączności zarówno z chemoreceptorami jak i ze splotem Auerbacha mięśniówki. Obydwa te sploty (co do których nie wiadomo, jak dzielą między sobą kompetencje) regulują funkcje wydzielnicze i chłonne jelita oraz jego motorykę. Continue reading „Podsluzówka (submucosa) dwunastnicy”

Sluzówka, ogladana od strony swiatla jelitowego, nie jest gladka

Szczegóły, które charakteryzują wyłącznie dwunastnicę, będą odpowiednio zaznaczone. Śluzówka, oglądana od strony światła jelitowego, nie jest gładka, lecz wykazuje-fałdy okrężne (plicae circulares Kerringi), które w rzeczywistości posiadają przebieg lekko spiralny. Mają one za zadanie zwiększenie powierzchni jelita oraz zapobiegają zbyt szybkiemu przesuwaniu się treści pokarmowej. Fałdy okrężne spotkamy i w jelicie cienkim. Powierzchnia śluzówki jest wysłana nabłonkiem jednowarstwowym walcowatym, wykazującym od strony światła jelita charakterystyczny- brzeżek (c ticu la) , stanowiący cechę swoistą nabłonka jelitowego. Continue reading „Sluzówka, ogladana od strony swiatla jelitowego, nie jest gladka”

jelito cienkie

Wytwarzają one pepsynę. Warto tutaj zauważyć, że pod względem charakteru odczynu treści pokarmowej w dwunastnicy należy rozróżnić dwa zasadnicze odcinki: – odcinek o odczynie kwaśnym, obejmujący część ograniczoną z jednej strony odźwiernikiem, a z drugiej ujściami przewodów wydzielniczych wątroby i trzustki (p. niżej) i – odcinek zasadowy, odpowiadający pozostałej części dwunastnicy i rozciągający się następnie również na jelito cienkie. Pod wpływem jonów wodorowych nabłonek odcinka kwaśnego wytwarza zaczyn, zwany enterokinaą, która pobudza czynność trypsyny trzustkowej, oraz hormon, zwany sekretyną, który po wchłonięciu przez naczynia krwionośne pobudza drogą krwiobiegu trzustkę, a po części i wątrobę. Wymieniona właściwość dwunastnicy, tj. Continue reading „jelito cienkie”

U ssaka doroslego trzustka ma ksztalt nieprawidlowej bryly

U ssaka dorosłego trzustka ma kształt nieprawidłowej bryły (wydłużonej u Canidae), pozostającej w związku z pętlą dwunastniczą . W skład miąższu trzustki wchodzą d wie tkanki o zgoła odmiennym charakterze. Tkanka trzustkowa zewnątrz wydzielnicza kształtuje się pod postacią pęcherzyków, zawieszonych na drobnych przewodach wydzielniczych. Te ostatnie uchodzą do ciągnącego się wzdłuż trzustki przewodu trzustkowego Wirsunga (ductus pancreaticus Wirsungi) oraz do krótszego-przewodu trzustkowego dodatkowego (ductus pancreaticus accessorius Santorini), które zresztą pozostają między sobą w związku. Związek przewodów wydzielniczych trzustki z dwunastnicą może przedstawiać się trojako: a) u Homirudae, Primates i u Equidae przewód Wirsunga otwiera się wspólnie wraz z przewodem żółciowym (ductus choledochus) wątroby na brodawce dwunastniczej większej, przewód zaś dodatkowy kończy się w dwunastnicy ujściem samodzielnym; b) u Borinae i u Suinae przewód Wirsunga traci łączność z przewodem żółciowym, a sok trzustkowy spływa do dwunastnicy samoistnym przewodem dodatkowym i wreszcie – c) u Caprinae i u Carnirora przewód dodatkowy podlega uwstecznieniu, wydzielina zaś trzustki płynie wyłącznie przewodem Wirsunga, uchodzącym wspólnie z przewodem żółciowym do dwunastnicy. Continue reading „U ssaka doroslego trzustka ma ksztalt nieprawidlowej bryly”

siec naczyniowa wewnatrzwatrobna

Ta krew odtrzewna musi poprzednio zetknąć się z komórką wątrobną, Obfita sieć naczyniowa wewnątrzwątrobna wskazuje, że narząd ten, wespół funkcje magazynowania krwi w przerwach między większymi wysiłkami fizycznymi. Umieszczenie wątroby między ź wrotną a Ż. czczą tylną umożliwia wywieranie przez nią wpływu na wchłonięty pokarm (II p. magazynowanie tłuszczów i węglowodanów) oraz niweczenie jadów, powstających w przewodzie pokarmowym. Tutaj tworzy się również fibrynogen, nadający krwi krzepliwość oraz mocznik, przekazywany następnie nerkom. Continue reading „siec naczyniowa wewnatrzwatrobna”

Miesniówka (rnuscularie)

Mięśniówka (rnuscularie) składa się z zewnętrznej warstwy podłużnej (longitudinalis) i z warstwy wewnętrznej- okrężnej (circularis). Między obydwiema warstwami widnieje – splot mięśniówkowy Auerbacha w stałej łączności czynnościowej z układem przywspólczułym (n. błędny) oraz z układem współczulnym (n. trzewny }. O kwestiach dotyczących – błony surowiczej (s eros a) była już mowa powyżej. Continue reading „Miesniówka (rnuscularie)”

W dalszym ciagu tkanka zarodkowa róznicuje sie w dwóch kierunkach

W dalszym ciągu tkanka zarodkowa różnicuje się w dwóch kierunkach. Przede wszystkim powstają – pęcherzyki trzyustkowe (acini pancreatici), wytwarzające sok trzustkowy, wlewający się przewodami trzustkowymi do dwunastnicy. Następnie wyosobniają się gromady komórek, zatracające związek z przewodami wydzielniczymi trzustki i tworzące tzw. –wysepki Langenhausa (insulae Langerhansi), stanowiące część dokrewną 1) trzustki. Z powyższych uwag wstępnych należy zapamiętać szczegóły następujące: 1) trzustka jest gruczołem, zarówno zewnątrzwydzielniczym (pęcherzyki trzustkowe), jak i gruczołem dokrewnym (wysepki Langerhansa); 2) wydzielina trzustki uchodzi zasadniczo dwoma przewodami do dwunastnicy: przewodem Wirsunga i przewodem dodatkowym (nie zawsze); 3) przewód Wirsunga wykazuje związek z przewodem wydzielniczym wątroby , umotywowany rozwojem osobniczym. Continue reading „W dalszym ciagu tkanka zarodkowa róznicuje sie w dwóch kierunkach”

Trzustka rozwija sie z trzech zaczatków

Trzustka rozwija się z trzech zaczątków, powstających z pączkującego nabłonka dwunastnicy. Jednym z tych zaczątków jest zawiązek trzustkowy grzbietowy (pancreas do rsale), wrastający między obydwie blaszki krezki żołądkowej grzbietowej. Po stronie brzusznej dwunastnicy zwiastunem początku tworzenia się wielkich gruczołów dwunastniczych jest ukazanie się wgłębienia, które nazywamy – zatoką wątrobą (sinus hepaticus). Jak z samej nazwy wynika, stanowi ona ośrodek wątrobotwórczy. W bezpośrednim jej sąsiedztwie powstają dwa, symetrycznie położone pączkowania nabłonka, tworzące – z a wiązek trzustkowy brzuszny prawy (pancreas ventrale dext. Continue reading „Trzustka rozwija sie z trzech zaczatków”

Niedobór odporności dla dorosłych w Tajlandii i na Tajwanie AD 4

Monocyty zidentyfikowano za pomocą wybarwienia powierzchni CD14 +. Barwienie wewnątrzjądrowe przeprowadzono przy użyciu przetwornika sygnału anty-fosfo i aktywatora transkrypcji (STAT1) (tyrozyna 701) przeciwciała (BD Pharmingen). Dane zebrano za pomocą cytometrii przepływowej FACSCanto (BD Biosciences) i analizowano za pomocą FlowJo (Treestar). Metody wykrywania TNF-? indukowanego przez interferon ? są opisane w dodatkowym dodatku. Continue reading „Niedobór odporności dla dorosłych w Tajlandii i na Tajwanie AD 4”