Indakaterol-glikopironium w porównaniu z salmeterolem-flutikazonem na POChP ad

Ponieważ ostatnie badania wykazały, że zapobieganie zaostrzeniom POChP za pomocą wziewnych glikokortykosteroidów może być związane z liczbą granulocytów kwasochłonnych we krwi, 20-22 oceniano prospektywnie zależność między wyjściową liczbą eozynofili we krwi a częstością zaostrzeń związanych z każdą interwencją. Metody
Projekt testowy i nadzór
Badanie FLAME było wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie ślepym, podwójnie ślepym, równoległym badaniem bez nierówności (patrz Rys. S1 w Dodatkowym dodatku, dostępne z pełnym tekstem tego artykułu na stronie). Od lipca 2013 r. Do września 2015 r. Continue reading „Indakaterol-glikopironium w porównaniu z salmeterolem-flutikazonem na POChP ad”

Indakaterol-glikopironium w porównaniu z salmeterolem-flutikazonem na POChP

Większość zaleceń zaleca stosowanie beta-agonisty o długotrwałym działaniu (LABA) oraz wziewnego glikokortykosteroidu lub długodziałającego antagonisty muskarynowego (LAMA) jako leczenia pierwszego wyboru u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), którzy mają wysokie ryzyko zaostrzenia. Rola leczenia schematem LABA-LAMA u tych pacjentów jest niejasna. Metody
Przeprowadziliśmy 52-tygodniową, randomizowaną, podwójnie ślepą próbę z podwójną obojętnością. Pacjenci, którzy cierpieli na POChP z historią co najmniej jednego zaostrzenia w ciągu poprzedniego roku, zostali losowo przydzieleni do otrzymywania, drogą inhalacji, indakaterolu LABA (110 .g) plus glikopironium LAMA (50 .g) raz na dobę lub LABA salmeterol (50 .g ) plus wziewny glikokortykoid flutikazon (500 .g) dwa razy na dobę. Głównym rezultatem była roczna stopa wszystkich zaostrzeń POChP. Continue reading „Indakaterol-glikopironium w porównaniu z salmeterolem-flutikazonem na POChP”

Perspektywa bazująca na rejestrze, aktywny nadzór nad bezpieczeństwem urządzeń medycznych ad 8

Ograniczona liczba współzmiennych, które zostały wybrane do włączenia do modelu skłonności, mogłaby przyczynić się do takiego szczątkowego zakłócenia, chociaż strategia wyboru współzmiennych, która była stosowana w tym badaniu, chroniła przed przeuczeniem modeli. Ponadto, ważne zmienne kliniczne, takie jak anatomiczne położenie miejsca nakłucia, mogły przyczynić się do zakłócenia obserwowanych zależności, ale informacje o takich zmiennych nie były dostępne w rejestrze CathPCI. Mimo że czas obserwacji po zabiegu PCI był ograniczony do zdarzeń wewnątrzszpitalnych, spodziewane niepożądane zdarzenia zwykle miałyby miejsce podczas hospitalizacji z indeksu. Próbowaliśmy ocenić resztkowe zakłócenia za pomocą kilku analiz wrażliwości post hoc. Chociaż zbiór danych był duży, tylko niewielki procent brakujących danych (<0,04%) był przypisany za pomocą prostego imputacji i przy użyciu wielu zmiennych normalnego imputacji. Continue reading „Perspektywa bazująca na rejestrze, aktywny nadzór nad bezpieczeństwem urządzeń medycznych ad 8”

Perspektywa bazująca na rejestrze, aktywny nadzór nad bezpieczeństwem urządzeń medycznych ad 7

Korzystając z tych samych metod dopasowywania skłonności, z powodzeniem dopasowaliśmy 35 192 pacjentów (48,1%), którzy otrzymali urządzenia Mynx i stwierdzili względne ryzyko powikłań naczyniowych 1,59 (95% CI, 1,40 do 1,78). Nie znaleźliśmy żadnych znaczących różnic w oszacowanym ryzyku względnym dla żadnego wyniku lub podgrupy pacjentów, gdy stosowaliśmy dopasowanie na poziomie centrum. Przeprowadziliśmy analizę hipotezy fałszowania, wykorzystując wynik nefropatii wywołanej kontrastem, która, jak się spodziewano, nie różniła się między obiema grupami. Względne ryzyko nefropatii wywołanej kontrastem w grupie, która otrzymała urządzenie Mynx, wynosiło 1,05 (95% CI, 0,99 do 1,11, P = 0,07), co pokazało, że ryzyko było nieznacznie, ale nieistotnie wyższe w grupie, która otrzymała urządzenie Mynx (Tabela 3 i Rys. S3 w Uzupełniającym dodatku). Continue reading „Perspektywa bazująca na rejestrze, aktywny nadzór nad bezpieczeństwem urządzeń medycznych ad 7”

Indakaterol-glikopironium w porównaniu z salmeterolem-flutikazonem na POChP ad 8

Spadek w czasie stosowania leków ratunkowych był również większy w grupie indakaterologlikopironium niż w grupie salmeterol-flutikazon. (Dodatkowe szczegóły dotyczące tych drugorzędnych wyników znajdują się na rys. S7, tabelach S6 i S7 oraz sekcji 4 w dodatkowym dodatku). Bezpieczeństwo
Tabela 2. Tabela 2. Continue reading „Indakaterol-glikopironium w porównaniu z salmeterolem-flutikazonem na POChP ad 8”

Indakaterol-glikopironium w porównaniu z salmeterolem-flutikazonem na POChP ad 7

Analiza częstości wszystkich zaostrzeń w podgrupach. Analizę przeprowadzono w zmodyfikowanej populacji, która miała zamiar leczyć. Rasa została zgłoszona przez siebie. Nasilenie ograniczenia przepływu powietrza określono na podstawie systemu globalnej inicjacji 2011 dla przewlekłego obturacyjnego zapalenia płuc (GOLD), w którym umiarkowana choroba jest wskazana przez wymuszoną objętość wydechową w ciągu sekundy (FEV1) od 50 do 79% wartość przewidywana, ciężka choroba FEV1 od 30 do 49% wartości przewidywanej, a choroba bardzo ciężka FEV1 mniejsza niż 30% wartości przewidywanej. Ciężkość przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) ustalono na podstawie systemu zobrazowania GOLD z 2015 r., W którym grupa A wskazuje na niskie ryzyko i niskie obciążenie objawowe, niskie ryzyko grupy B i duże obciążenie objawowe, wysokie ryzyko grupowe i niski objaw obciążenie, a grupa D wysokie ryzyko i wysokie obciążenie objawowe. Continue reading „Indakaterol-glikopironium w porównaniu z salmeterolem-flutikazonem na POChP ad 7”

Indakaterol-glikopironium w porównaniu z salmeterolem-flutikazonem na POChP ad 6

Górna granica 95% przedziału ufności dla stosunku częstości była mniejsza niż margines niezależności wynoszący 1,15, a zatem indakaterol-glikopironium wykazał nie gorsze działanie salmeterolu-flutikazonu w odniesieniu do rocznej szybkości wszystkich zaostrzeń POChP. W zmodyfikowanej populacji, w której stosowano zamiar leczenia, ustalono również gorsze traktowanie (odsetek wszystkich zaostrzeń POChP, 3,59 [95% CI, 3,29 do 3,92] w grupie z indakaterolem glikopironium vs. 4,09 [95% CI, 3,75 do 4,46] w grupie leczonej grupa salmeterol-flutikazon, współczynnik szybkości 0,88, 95% CI, 0,82 do 0,94, P <0,001) (Figura 2A). Podobne wyniki zaobserwowano w dodatkowych analizach wrażliwości przeprowadzonych z dodaniem danych dotyczących zaostrzeń i czasu obserwacji od pacjentów, którzy przerywali leczenie wcześniej (dalsze szczegóły podano w Tabeli S4 i Rozdziale 4 w Dodatku Uzupełniającym). W analizie wtórnej pierwotnego wyniku, który został skorygowany dla wielokrotnego testowania, indakaterol-glikopironium wykazał wyższość salmeterolu-flutikazonu w zmniejszaniu rocznej szybkości wszystkich zaostrzeń POChP. Continue reading „Indakaterol-glikopironium w porównaniu z salmeterolem-flutikazonem na POChP ad 6”

Indakaterol-glikopironium w porównaniu z salmeterolem-flutikazonem na POChP ad 5

Pacjenci zostali włączeni do analizy bezpieczeństwa w odniesieniu do leczenia, które otrzymali; jeden pacjent, który został przydzielony do grupy salmeterol-flutikazon, błędnie otrzymywał indakaterol-glikopironium przed przerwaniem leczenia. Pacjenci, którzy przerwali leczenie w trakcie leczenia z powodu problemów technicznych, byli z jednego miejsca, które zostało zamknięte przedwcześnie. Pacjenci wykluczeni z analizy na podstawie protokołu mogą być liczeni z więcej niż jednego powodu wykluczenia. W okresie dociekania 3,6% pacjentów przerwało leczenie z powodu zaostrzenia. W sumie randomizowano 3362 pacjentów; 1680 zostało przypisanych do grupy indakaterologlikopironium, a 1682 do grupy salmeterol-flutikazon. Continue reading „Indakaterol-glikopironium w porównaniu z salmeterolem-flutikazonem na POChP ad 5”

Indakaterol-glikopironium w porównaniu z salmeterolem-flutikazonem na POChP czesc 4

Zmodyfikowana populacja przeznaczona do leczenia obejmowała wszystkich pacjentów, którzy zostali poddani randomizacji, otrzymali co najmniej jedną dawkę leku podczas okresu leczenia i nie doszło do poważnych naruszeń zgodności z wytycznymi Dobrej Praktyki Klinicznej przed wystąpieniem rozszczelnienia. Populacja z protokołem obejmowała wszystkich pacjentów w zmodyfikowanej populacji, która nie miała większych odchyleń protokołu (określono definicje dużych odchyleń protokołu przed wystąpieniem rozszczelnienia). Główną analizę pierwotnego wyniku przeprowadzono w populacyjnej populacji; przeprowadzono analizę uzupełniającą tego wyniku w zmodyfikowanej populacji, która miała zamiar leczyć. Analizy wszystkich innych wyników skuteczności przeprowadzono w zmodyfikowanej populacji, która miała zamiar leczyć. Wszystkie analizy skuteczności, o ile nie podano inaczej, oparto na danych dotyczących leczenia (tj. Continue reading „Indakaterol-glikopironium w porównaniu z salmeterolem-flutikazonem na POChP czesc 4”

Randomizowane badanie czynnika VIII i neutralizujących przeciwciał w hemofilii A. cd

Randomizację przeprowadzono z blokiem wielkości 2 na centrum za pomocą zamkniętych kopert, które zostały przygotowane przez Sintesi Research zgodnie z klasą czynnika VIII. Dla każdego pacjenta przydzielono pojedynczy produkt należący do klasy przydzielonej na losowanie. Pacjenci, którzy zostali poddani randomizacji, obserwowano przez 50 kolejnych dni ekspozycji lub 3 lata lub do czasu potwierdzenia rozwoju inhibitora w centralnym laboratorium w Mediolanie, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. Po zdiagnozowaniu inhibitora pacjenci byli obserwowani przez 6 miesięcy. Dzień ekspozycji był definiowany jako dzień kalendarzowy z jedną lub więcej infuzjami czynnika VIII. Continue reading „Randomizowane badanie czynnika VIII i neutralizujących przeciwciał w hemofilii A. cd”