Randomizowane badanie czynnika VIII i neutralizujących przeciwciał w hemofilii A. ad 6

Zastosowaliśmy dwa modele wielowymiarowe: w pierwszym, w tym wiek, mutacja, kraj i poprzednia ekspozycja na składniki krwi, współczynnik ryzyka wynosił 1,95 (95% CI, 1,21 do 3,15). W modelu skorygowanym o wiek, mutację, historię kraju i rodzin współczynnik ryzyka wynosił 1,88 (95% CI, 1,16 do 3,04). W przypadku inhibitorów o wysokim mianie model uwzględniający wiek, mutację, poprzednią ekspozycję i kraj dał współczynnik ryzyka 1,73 (95% CI, 0,97 do 3.10); w drugim modelu wielowymiarowym współczynnik ryzyka wynosił 1,64 (95% CI, 0,91 do 2,95). Rysunek 3. Rysunek 3. Analiza wrażliwości na rozwój inhibitora rekombinowanym czynnikiem VIII, w porównaniu z czynnikiem VIII pochodzącym z osocza. W każdej kolejnej analizie z 14 krajów (ponumerowanych od do 14) został pominięty w analizie, co czas obejmował pozostałe 13 krajów. I słupki reprezentują 95% przedziały ufności.
Analizy obejmujące warunki interakcji między krajem a grupą leczoną nie zmieniły wyników (dane nie przedstawione). Aby ocenić, czy ogólne wyniki mogły być uzyskane z jednego konkretnego kraju, przeprowadziliśmy analizy wrażliwości, które nie wykazały odchyleń od ogólnej oceny (rysunek 3). Oceniliśmy również, czy wcześniejsze narażenie na produkty krwiopochodne (u 109 pacjentów równo rozdzielonych pomiędzy dwiema grupami) miało różny wpływ na tworzenie inhibitora w stosunku do klasy produktu leczniczego i nie znaleziono na to dowodów (P = 0,39 dla interakcji).
Aby utrzymać randomizowane porównanie klasy produktu przy jednoczesnym wykluczeniu pełnej długości rekombinowanego czynnika VIII drugiej generacji, wykluczono kraje, w których zastosowano ten rekombinowany czynnik VIII. Ta analiza obejmowała 131 pacjentów (66 pacjentów leczonych czynnikiem VIII pochodzącym z osocza i 65 leczonych rekombinowanym czynnikiem VIII), z których 44 miało rozwój inhibitorów. W modelach regresji Coxa współczynnik ryzyka wynosił 1,98 dla wszystkich inhibitorów (95% CI, 0,99 do 3,97) i 2,59 (95% CI, 1,11 do 6,00) dla inhibitorów o wysokim mianie; wskaźniki te nie zmieniły się istotnie po korekcie przypuszczalnych zmiennych zakłócających (tabela S3 w dodatkowym dodatku).
W trakcie badania doszło do dwóch zgonów (jedna z powodu krwawienia śródbrzusznego i jedna z wypadku samochodowego); oba były w grupie przypisanej do pochodzącego z osocza czynnika VIII. Ciężkie zdarzenia niepożądane były następujące: dziewięć epizodów krwawienia wewnątrzczaszkowego (pięć śródmózgowych, trzy podwzgórze i jedno zewnątrzoponowe) oraz dwa epizody krwawienia z przewodu pokarmowego. Pięć z ciężkich niecałkowych zdarzeń niepożądanych wystąpiło w grupie przypisanej do otrzymywanego z osocza czynnika VIII i sześciu w grupie przypisanej rekombinowanemu czynnikowi VIII. (Więcej informacji na temat poważnych zdarzeń niepożądanych można znaleźć w tabeli S4 w dodatkowym dodatku).
Dyskusja
W tym randomizowanym, kontrolowanym badaniu z udziałem 251 pacjentów z ciężką hemofilią A, którzy wcześniej nie byli leczeni lub byli minimalnie eksponowani na składniki krwi, produkty zastępcze należące do klasy czynnika VIII pochodzącego z osocza zawierającego czynnik von Willebranda były związane z mniejszą częstością inhibitorów niż te wytwarzane za pomocą technologii rekombinacji DNA. Odkrycia te mogą mieć znaczenie kliniczne, ponieważ rozwój alloprzeciwciał czynnika VIII jest obecnie głównym powikłaniem terapeutycznym w hemofilii A.4-6,31,32
Produkty zrekombinowanego czynnika VIII miały prawie dwukrotną szybkość rozwoju inhibitora jako produkty pochodne osocza (współczynnik ryzyka 1,87), zgodnie z hipotezą próbną
[patrz też: dieta ketogenica, divina a, stomatologia chorzów ]

Powiązane tematy z artykułem: dieta ketogenica divina a stomatologia chorzów