Randomizowane badanie czynnika VIII i neutralizujących przeciwciał w hemofilii A. czesc 4

Przeprowadzono analizę przeżycia z liczbą dni ekspozycji jako zmienną czasową. Łączne przypadki, ogółem i w zależności od grupy leczenia, oszacowano za pomocą metody Kaplana-Meiera. Przedziały ufności były oparte na asymptotycznych standardowych błędach funkcji przeżycia. Częstość inhibitorów w dwóch grupach leczenia porównano za pomocą modeli regresji Coxa; była to pierwotna analiza, przy czym współczynnik hazardu stanowił podstawową miarę efektu. Przedziały ufności dla współczynników ryzyka zostały skonstruowane ze standardowymi błędami pochodzącymi z modelu. Proporcjonalność zagrożeń została sprawdzona przez wizualizację wykresów log-log, które nie wykazały rażących naruszeń. Domniemane czynniki zakłócające zostały zbadane pod kątem ich związku z grupą leczoną. Potencjalne zmienne zakłócające zdefiniowane a priori to wiek; kraj; mutacje genów (allel zerowy [tj. inwersje, duże delecje i mutacje zmiany ramki i nonsensowne]); rasę lub grupę etniczną; wywiad rodzinny dotyczący hemofilii lub inhibitorów; intensywne leczenie (zdefiniowane jako .5 kolejnych dawek dziennych . 50 IU na kilogram masy ciała); wcześniejsze minimalne leczenie z użyciem składników krwi; oraz schemat leczenia na żądanie, zdefiniowany jako terapia zastępcza w przypadku krwawienia w porównaniu ze standardową profilaktyką (trzy razy w tygodniu) lub zmodyfikowaną profilaktyką (raz na tydzień). Cztery zmienne były ze sobą ściśle powiązane: kraj, samoprzyznana rasa lub grupa etniczna, reżim leczenia i rodzaj produktu w klasie. Kraj zmienny został użyty w rozszerzonym modelu jako zmienna korekty proxy dla tych czterech krajów. Wiek został włączony jako zmienna ciągła (miesiące pierwszego leczenia), kraj został zakodowany z 14 do 5 kategorii, które stanowiły ponad 80% pacjentów, a rasa lub grupa etniczna została zakodowana w 4 kategoriach.
Ostatnie doniesienia28-30 wykazały większe ryzyko rozwoju inhibitora pełnej generacji rekombinowanych produktów VIII pełnej długości niż w przypadku innych rekombinowanych produktów zawierających czynnik VIII. Oceniliśmy wpływ innych rekombinowanych produktów w porównaniu z produktami VIII pochodzącymi z osocza, zachowując losowe porównanie za pomocą analizy ograniczonej do krajów, w których ten rekombinowany czynnik VIII nie był stosowany.
Wyniki
Charakterystyka wyjściowa i częstość występowania inhibitorów
Rycina 1. Rycina 1. Badanie przesiewowe, losowanie i obserwacja. Łącznie 264 pacjentów losowo przydzielono do otrzymywania z osocza czynnika VIII lub zrekombinowanego czynnika VIII, z których 13 zostało wykluczonych z różnych powodów (ryc. 1). Dlatego 251 pacjentów otrzymywało od do 50 wlewów z czynnika VIII pochodzącego z osocza lub zrekombinowanego czynnika VIII, 216 (86%), którzy ukończyli badanie zgodnie z protokołem, a 35 miało ocenzurowane dane uzupełniające (25 porzuciło, a 10 wcześnie zakończenie leczenia) (ryc. 1). Spośród 251 analizowanych pacjentów, 21 ze 175, u których nie wystąpił inhibitor, miało 20 dni ekspozycji lub mniej; ci pacjenci byli równo podzieleni między dwie grupy (Tabela
Tabela 1. Tabela 1. Wyjściowa charakterystyka losowo przydzielonych pacjentów. Tabela 2. Tabela 2. Charakterystyka pacjentów, u których opracowano inhibitory. Spośród 251 pacjentów, którzy zostali poddani randomizacji i otrzymali leczenie, 126 przydzielono do rekombinowanego czynnika VIII i 125 do pochodzący z osocza czynnik VIII
[patrz też: przeszczep chondrocytów, wieszaki na medale, donepezil ]

Powiązane tematy z artykułem: donepezil przeszczep chondrocytów wieszaki na medale