Wpływ epoetyny beta (rekombinowanej ludzkiej erytropoetyny) na zapotrzebowanie na transfuzję u niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej czesc 4

Nie było istotnych różnic między grupami. Strata krwi
Mediana skumulowanej utraty krwi spowodowanej badaniami diagnostycznymi wynosiła 0,74 ml na kilogram dziennie w grupie kontrolnej (pierwszy kwartyl, 0,51 ml, trzeci kwartyl, 1,24 ml) i 0,83 ml w grupie epoetyny (odpowiednio 0,57 ml i 1,45 ml) ( P = 0,104). Straty te były odwrotnie proporcjonalne do masy urodzeniowej: 0,59 ml na kilogram dziennie u niemowląt o masie od 1250 do 1499 g (pierwszy kwartyl, 0,43 ml, trzeci kwartyl, 0,77 ml), 0,83 ml wśród osób o wadze od 1000 do 1249 g (0,60 ml i 1,42 ml) i 1,27 ml wśród osób ważących od 750 do 999 g (0,95 ml i 1,70 ml). Mediana utraty krwi wynosiła 0,78 ml u chłopców i 0,75 ml u dziewcząt (p = 0,651).
W momencie rozpoczęcia badania krwotok śródkomorowy stopnia I lub II stwierdzono u 8 niemowląt w grupie kontrolnej i 10 w grupie epoetyny, a krwotok stopnia III u dziecka w grupie epoetyny. Continue reading „Wpływ epoetyny beta (rekombinowanej ludzkiej erytropoetyny) na zapotrzebowanie na transfuzję u niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej czesc 4”

Obydwie sciany zoladka spotykaja sie ze soba po stronie prawej wzdluz krawedzi

Na przedzie, w miejscu zwanym wpustem (cardia) wchodzi do żołądka przełyk, ujściem zaś jamy żołądka w kierunku dwunastnicy (duodenum)-jest odżwiernik (pylorus). Obydwie ściany żołądka spotykają się ze sobą po stronie prawej wzdłuż krawędzi, zwanej – krzywizną mniejszą (curratura minor), po stronie zaś lewej wzdłuż znacznie dłuższej – krzywizny większej (curratura major). Żołądek jest położony w lewej przedniej części jamy brzusznej, przy czym krzywizna mniejsza jest pierwotnie krzywizną brzuszną, a krzywizna większa krzywizną grzbietową. Przejście żołądka ze swojego położenia pierwotnego do położenia wtórnego, cechującego ssaki dorosłe, nazywamy- skrętem żołądka. Należy zaznaczyć, że ukształtowanie żołądka jest zgoła odmienne u osobnika żywego aniżeli na zwłokach (brak napięcia mięśniówki), a poza tym zmienia się w zależności od stanu czynnościowego (żołądek pusty i żołądek wypełniony, postać fali perystaltycznej itd. Continue reading „Obydwie sciany zoladka spotykaja sie ze soba po stronie prawej wzdluz krawedzi”

Wielkosc tego otworu jest normowana przez pierscieniowaty miesien okrezny gladki

Wielkość tego otworu jest normowana przez pierścieniowaty mięsień okrężny gładki- zwieracz odźwiernikowy (sphincter py loricue), o którym będzie jeszcze dalej wzmianka. Ostatnią częścią żołądka, nie wyosobniającą się na zwłokach, jest – szlak żołądkowy (via gastrica). Pod nazwą tą rozumiemy część ścian i światła żołądka, ciągnącą się od wpustu do odźwiernika wzdłuż krzywizny mniejszej. Według dość rozpowszechnionego poglądu szlakiem żołądkowym spływają ciecze bezpośrednio, najkrótszą drogą, z przełyku do dwunastnicy. Wobec brah anatomicznego wyosobnienia szlaku, należy go uważać za utwór przejściowy, związany ściśle ze stanem czynnościowym żołądka i z treścią połykanego pokarmu. Continue reading „Wielkosc tego otworu jest normowana przez pierscieniowaty miesien okrezny gladki”

Sluzówka, ogladana od strony swiatla jelitowego, nie jest gladka

Szczegóły, które charakteryzują wyłącznie dwunastnicę, będą odpowiednio zaznaczone. Śluzówka, oglądana od strony światła jelitowego, nie jest gładka, lecz wykazuje-fałdy okrężne (plicae circulares Kerringi), które w rzeczywistości posiadają przebieg lekko spiralny. Mają one za zadanie zwiększenie powierzchni jelita oraz zapobiegają zbyt szybkiemu przesuwaniu się treści pokarmowej. Fałdy okrężne spotkamy i w jelicie cienkim. Powierzchnia śluzówki jest wysłana nabłonkiem jednowarstwowym walcowatym, wykazującym od strony światła jelita charakterystyczny- brzeżek (c ticu la) , stanowiący cechę swoistą nabłonka jelitowego. Continue reading „Sluzówka, ogladana od strony swiatla jelitowego, nie jest gladka”