Obydwie sciany zoladka spotykaja sie ze soba po stronie prawej wzdluz krawedzi

Na przedzie, w miejscu zwanym wpustem (cardia) wchodzi do żołądka przełyk, ujściem zaś jamy żołądka w kierunku dwunastnicy (duodenum)-jest odżwiernik (pylorus). Obydwie ściany żołądka spotykają się ze sobą po stronie prawej wzdłuż krawędzi, zwanej – krzywizną mniejszą (curratura minor), po stronie zaś lewej wzdłuż znacznie dłuższej – krzywizny większej (curratura major). Żołądek jest położony w lewej przedniej części jamy brzusznej, przy czym krzywizna mniejsza jest pierwotnie krzywizną brzuszną, a krzywizna większa krzywizną grzbietową. Przejście żołądka ze swojego położenia pierwotnego do położenia wtórnego, cechującego ssaki dorosłe, nazywamy- skrętem żołądka. Należy zaznaczyć, że ukształtowanie żołądka jest zgoła odmienne u osobnika żywego aniżeli na zwłokach (brak napięcia mięśniówki), a poza tym zmienia się w zależności od stanu czynnościowego (żołądek pusty i żołądek wypełniony, postać fali perystaltycznej itd. Continue reading „Obydwie sciany zoladka spotykaja sie ze soba po stronie prawej wzdluz krawedzi”

Wielkosc tego otworu jest normowana przez pierscieniowaty miesien okrezny gladki

Wielkość tego otworu jest normowana przez pierścieniowaty mięsień okrężny gładki- zwieracz odźwiernikowy (sphincter py loricue), o którym będzie jeszcze dalej wzmianka. Ostatnią częścią żołądka, nie wyosobniającą się na zwłokach, jest – szlak żołądkowy (via gastrica). Pod nazwą tą rozumiemy część ścian i światła żołądka, ciągnącą się od wpustu do odźwiernika wzdłuż krzywizny mniejszej. Według dość rozpowszechnionego poglądu szlakiem żołądkowym spływają ciecze bezpośrednio, najkrótszą drogą, z przełyku do dwunastnicy. Wobec brah anatomicznego wyosobnienia szlaku, należy go uważać za utwór przejściowy, związany ściśle ze stanem czynnościowym żołądka i z treścią połykanego pokarmu. Continue reading „Wielkosc tego otworu jest normowana przez pierscieniowaty miesien okrezny gladki”

Sluzówka, ogladana od strony swiatla jelitowego, nie jest gladka

Szczegóły, które charakteryzują wyłącznie dwunastnicę, będą odpowiednio zaznaczone. Śluzówka, oglądana od strony światła jelitowego, nie jest gładka, lecz wykazuje-fałdy okrężne (plicae circulares Kerringi), które w rzeczywistości posiadają przebieg lekko spiralny. Mają one za zadanie zwiększenie powierzchni jelita oraz zapobiegają zbyt szybkiemu przesuwaniu się treści pokarmowej. Fałdy okrężne spotkamy i w jelicie cienkim. Powierzchnia śluzówki jest wysłana nabłonkiem jednowarstwowym walcowatym, wykazującym od strony światła jelita charakterystyczny- brzeżek (c ticu la) , stanowiący cechę swoistą nabłonka jelitowego. Continue reading „Sluzówka, ogladana od strony swiatla jelitowego, nie jest gladka”

Rogowacenie słoneczne AD 4

Analiza statystyczna
Dane dotyczące poszczególnych pacjentów z dwóch badań obejmujących zmiany na twarzy lub skórze głowy zostały połączone, podobnie jak dane z dwóch badań obejmujących uszkodzenia na tułowiu lub kończynach, a wszystkie analizy przeprowadzono przy użyciu oprogramowania SAS, wersja 9.1.3 ( SAS Institute). Modele regresji logistycznej wykorzystano do porównań między grupami pierwszorzędowych i drugorzędnych punktów końcowych skuteczności w dwóch połączonych zbiorach danych, z grupą leczenia, badaniem i anatomiczną lokalizacją jako współzmiennymi. Te modele głównych efektów zostały użyte, ponieważ modele regresji logistycznej, które obejmowały terminy interakcji, nie wykazały żadnych dowodów interakcji między badaniem i przypisaniem do grupy lub anatomiczną lokalizacją a przypisaniem do grupy w dwóch zestawach danych. Dane z każdej z czterech prób były również analizowane indywidualnie, a wyniki były spójne ze zbiorczymi wynikami, jak pokazano w dodatkowym dodatku, dostępnym pod adresem. Continue reading „Rogowacenie słoneczne AD 4”

Znaczenie prognostyczne wstrząsów defibrylacyjnych u pacjentów z niewydolnością serca cd

Raporty pobranych informacji były wysyłane elektronicznie lub zapisywane na dysku i wysyłane do ICD Core Laboratory. Uzyskano zgodę na uzyskanie danych na ICD po śmierci pacjenta od najbliższej rodziny pacjenta. Przyczynę śmierci wszystkich pacjentów określono według ustalonych kryteriów przez komitet wydarzeń, którego członkowie nie byli świadomi grupy terapeutycznej, do której przypisano pacjenta. Klasyfikacja elektrogramów
Wszystkie elektrogramy pokazujące zdarzenia, które wywołały wstrząsy ICD, zostały przydzielone dwóm niezależnym członkom Komitetu Przeglądu Elektrogramów (patrz dodatek), którzy zaklasyfikowali zdarzenia zgodnie z wcześniej ustalonymi kryteriami diagnostycznymi dla rytmów serca. Aby rozróżnić komorę od rytmu nadkomorowego, charakterystyki początkowe, zanotowano nagrania elektryczne zarejestrowane przed wykryciem arytmii i po porodzie, oraz wykresy interwałów RR. Continue reading „Znaczenie prognostyczne wstrząsów defibrylacyjnych u pacjentów z niewydolnością serca cd”

Ukąszenia pluskiew

30-letnia kobieta zdrowa prezentowała świąd grudek na obu rękach i piersiach. Badanie fizykalne wykazało liczne grudki rumieniowe w częściowo liniowym wzorze. Pacjentka nocowała wcześniej w hotelu, a na prześcieradle zauważyła kilka czerwonobrązowych plamek krwi i płaskich owadów (długość od 4 do 6 mm), z których jedna zebrała (wkładkę). Owad został zidentyfikowany jako Cimex lectularius, powszechnie znany jako pluskwa. Pluskwy często atakują odsłonięte obszary skóry i przyciągają wysoką temperaturę ciała oraz wytwarzanie dwutlenku węgla przez ludzi. Continue reading „Ukąszenia pluskiew”

Bliskie połączenia ad

W decydującym wydaniu ballparowym, przyciąłem go do szyi koszuli, tuż przy moich uszach. A potem modliłem się cicho, że to będzie cicha noc – i ponieważ wszystkie modlitwy w Fenway Park muszą zakończyć się w ten sposób, że Red Sox utrzyma je razem i wygra grę.
Brzęczyk znów się wyłączył. Zastanawiałem się nad zwróceniem strony z mojego miejsca. W końcu ludzie rozmawiają na telefonach komórkowych podczas gier w piłkę – wszędzie wokół mnie słyszałem, jak ludzie ogłaszają swoją lokalizację znajomym w domu ( Tak, jestem w Fenway Park! ) Lub próbuję zlokalizować znajomych w parku ( Spotkajmy się w pobliżu miejsca, w którym sprzedają piwo – nie, nie tego, a drugiego! ). Continue reading „Bliskie połączenia ad”

Immunoterapia nowotworów

W swojej recenzji immunologii nowotworów, Finn (wydanie z 19 czerwca) stwierdza, że wyniki immunoterapii obejmujące dożylne podawanie autologicznych komórek T specyficznych dla nowotworu (adoptywna terapia komórkowa) są marginalne , podczas gdy wyniki prób szczepionek na raka są zachęcanie. Nie wierzymy, że ten wniosek dokładnie odzwierciedla stan pola.
W 1994 roku odnotowaliśmy 34% obiektywną odpowiedź na leczenie u pacjentów z przerzutowym czerniakiem, którzy byli leczeni adoptywną terapią komórkową.2 Wyniki te stale się poprawiają. Dodanie chemioterapii powodującej zubażenie limfocytów przed zastosowaniem terapii celowanej zwiększyło odsetek obiektywnych odpowiedzi do 49%, 3 i dodanie radioterapii zwiększyło odsetek obiektywnych odpowiedzi do 72% (dane niepublikowane). Przy stosowaniu szczepionek przeciwnowotworowych odsetek odpowiedzi obiektywnych wynosi od 3 do 7%, 4 i przy użyciu antygenu 4 interleukiny-2 lub anty-cytotoksycznego limfocytu T, wynosi od 13 do 17%. Continue reading „Immunoterapia nowotworów”

Wpływ epoetyny beta (rekombinowanej ludzkiej erytropoetyny) na zapotrzebowanie na transfuzję u niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej czesc 4

Nie było istotnych różnic między grupami. Strata krwi
Mediana skumulowanej utraty krwi spowodowanej badaniami diagnostycznymi wynosiła 0,74 ml na kilogram dziennie w grupie kontrolnej (pierwszy kwartyl, 0,51 ml, trzeci kwartyl, 1,24 ml) i 0,83 ml w grupie epoetyny (odpowiednio 0,57 ml i 1,45 ml) ( P = 0,104). Straty te były odwrotnie proporcjonalne do masy urodzeniowej: 0,59 ml na kilogram dziennie u niemowląt o masie od 1250 do 1499 g (pierwszy kwartyl, 0,43 ml, trzeci kwartyl, 0,77 ml), 0,83 ml wśród osób o wadze od 1000 do 1249 g (0,60 ml i 1,42 ml) i 1,27 ml wśród osób ważących od 750 do 999 g (0,95 ml i 1,70 ml). Mediana utraty krwi wynosiła 0,78 ml u chłopców i 0,75 ml u dziewcząt (p = 0,651).
W momencie rozpoczęcia badania krwotok śródkomorowy stopnia I lub II stwierdzono u 8 niemowląt w grupie kontrolnej i 10 w grupie epoetyny, a krwotok stopnia III u dziecka w grupie epoetyny. Continue reading „Wpływ epoetyny beta (rekombinowanej ludzkiej erytropoetyny) na zapotrzebowanie na transfuzję u niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej czesc 4”