Czesc wsteczna nie jest jeszcze odcinkiem koncowym dwunastnicy

Część wsteczna nie jest jeszcze odcinkiem końcowym dwunastnicy. Istotnie, wygina się ona teraz po raz trzeci w – zgięciu tylnym (flexura posterior, przechodząc na stronę lewą ciała, następnie zmierza ku przodowi, jako – część dogłowowa (pars anterersa), i kończy się w okolicy lewej nerki, u zagięcia dwunastniczo-czczego (flexura duodeno-jejunalis). W ten sposób u wymienionych ssaków dwunastnica kształtuje się pod postacią trzech kolejnych pętli (ansae duodeni), przy czym pierwsza z tych pętli, najlepiej wyrażona, obejmuje swą wklęsłością część trzustki. U różnych ssaków dosyć niejednolicie przedstawia się również stosunek otrzewnej do dwunastnicy. Podczas gdy u Hominidae i w ogóle u Primates dwunastnica jest jelitem bezkrezkowym, to u Ungulata posiada ona krezkę krótką, a u Carnirora natomiast – klezka dwunastnicza (rnesoduodenum ) jest silnie rozwinięta. Continue reading „Czesc wsteczna nie jest jeszcze odcinkiem koncowym dwunastnicy”

Niedobór odporności dla dorosłych w Tajlandii i na Tajwanie AD 8

Próbki osocza z autoprzeciwciałami anty-interleukin-1 nie hamowały aktywności interleukiny-4. Pacjenci bez autoprzeciwciał przeciwko interferonowi.
W sumie 12 pacjentów nie miało autoprzeciwciał przeciwko interferonowi ?: 10 pacjentów, którzy mieli samą nietransferynową infekcję prątkami (w grupie 1) i 2 pacjentów, którzy mieli inne infekcje oportunistyczne (w grupie 2). Spośród 10 pacjentów z grupy 1, 6 miało rozsiewaną chorobę prątkową ograniczoną do węzłów chłonnych, a 3 miało chorobę rozsianą ograniczoną do kości; u 5 z 10 pacjentów infekcja została wyleczona przed rejestracją. Continue reading „Niedobór odporności dla dorosłych w Tajlandii i na Tajwanie AD 8”

Rogowacenie słoneczne AD 4

Analiza statystyczna
Dane dotyczące poszczególnych pacjentów z dwóch badań obejmujących zmiany na twarzy lub skórze głowy zostały połączone, podobnie jak dane z dwóch badań obejmujących uszkodzenia na tułowiu lub kończynach, a wszystkie analizy przeprowadzono przy użyciu oprogramowania SAS, wersja 9.1.3 ( SAS Institute). Modele regresji logistycznej wykorzystano do porównań między grupami pierwszorzędowych i drugorzędnych punktów końcowych skuteczności w dwóch połączonych zbiorach danych, z grupą leczenia, badaniem i anatomiczną lokalizacją jako współzmiennymi. Te modele głównych efektów zostały użyte, ponieważ modele regresji logistycznej, które obejmowały terminy interakcji, nie wykazały żadnych dowodów interakcji między badaniem i przypisaniem do grupy lub anatomiczną lokalizacją a przypisaniem do grupy w dwóch zestawach danych. Dane z każdej z czterech prób były również analizowane indywidualnie, a wyniki były spójne ze zbiorczymi wynikami, jak pokazano w dodatkowym dodatku, dostępnym pod adresem. Continue reading „Rogowacenie słoneczne AD 4”

Doustne Ixazomib, Lenalidomide i Dexamethason dla szpiczaka mnogiego ad 8

Te wartości graniczne różniły się od tych stosowanych w innych badaniach8,24,25; standardowe kliniczne wartości graniczne pozostają obszarem badań. Przedstawiona korzyść kliniczna w naszym badaniu jest zgodna z ustaleniami z poprzednich raportów, które pokazały, że tryplety są bardziej skuteczne niż schematy dublonów4-8 – szczególnie dwa wcześniejsze badania lenalidomidu-deksametazonu i trzeciego środka względem lenalidomidu-deksametazonu u pacjentów z wczesnym nawrotem szpiczak mnogi.8,24 Jednak wyniki w zakresie odsetka odpowiedzi i mediany czasu przeżycia bez progresji różnią się w badaniach. W naszym badaniu mediana czasu przeżycia wolnego od progresji wynosiła 20,6 miesiąca w grupie otrzymującej iksazomib i 14,7 miesiąca w grupie placebo; w badaniu przeprowadzonym przez Stewarta i wsp., 8 mediana czasu przeżycia wolnego od progresji wynosiła 26,3 miesiąca w grupie, która otrzymywała karfilzomib plus lenalidomid-deksametazon i 17,6 miesiąca w grupie, która otrzymywała samynidomid-deksametazon, oraz w badaniu Loniala i wsp. 24, mediana przeżycia wolnego od progresji wynosiła 19,4 miesiąca w grupie, która otrzymywała elotuzumab plus lenalidomid-deksametazon i 14,9 miesiąca w grupie, która otrzymywała samego lenalidomidu-deksametazon. Jednak porównania między próbami są mylone przez różnice w projektach badań, metodach i populacjach pacjentów (np. Continue reading „Doustne Ixazomib, Lenalidomide i Dexamethason dla szpiczaka mnogiego ad 8”