Wspominajac o tak znacznej dlugosci jelita, trzeba wyjasnic jej znaczenie

Tymi kolejnymi odcinkami są: -dwunastnica (duodenum),-jelito cienkie (intestinum tenue),-okrężnica (colon), i wreszcie-odbytnica (rectum. ) . Rozpatrzymy ich budowę w podanym porządku. Wspominając o tak znacznej długości jelita, trzeba wyjaśnić jej znaczenie. Otóż jest rzeczą ze wszech miar pożądaną, aby miazga pokarmowa mogła się zetknąć na możliwie rozleglej powierzchni ze ścianą jelita. Continue reading „Wspominajac o tak znacznej dlugosci jelita, trzeba wyjasnic jej znaczenie”

U ssaka doroslego trzustka ma ksztalt nieprawidlowej bryly

U ssaka dorosłego trzustka ma kształt nieprawidłowej bryły (wydłużonej u Canidae), pozostającej w związku z pętlą dwunastniczą . W skład miąższu trzustki wchodzą d wie tkanki o zgoła odmiennym charakterze. Tkanka trzustkowa zewnątrz wydzielnicza kształtuje się pod postacią pęcherzyków, zawieszonych na drobnych przewodach wydzielniczych. Te ostatnie uchodzą do ciągnącego się wzdłuż trzustki przewodu trzustkowego Wirsunga (ductus pancreaticus Wirsungi) oraz do krótszego-przewodu trzustkowego dodatkowego (ductus pancreaticus accessorius Santorini), które zresztą pozostają między sobą w związku. Związek przewodów wydzielniczych trzustki z dwunastnicą może przedstawiać się trojako: a) u Homirudae, Primates i u Equidae przewód Wirsunga otwiera się wspólnie wraz z przewodem żółciowym (ductus choledochus) wątroby na brodawce dwunastniczej większej, przewód zaś dodatkowy kończy się w dwunastnicy ujściem samodzielnym; b) u Borinae i u Suinae przewód Wirsunga traci łączność z przewodem żółciowym, a sok trzustkowy spływa do dwunastnicy samoistnym przewodem dodatkowym i wreszcie – c) u Caprinae i u Carnirora przewód dodatkowy podlega uwstecznieniu, wydzielina zaś trzustki płynie wyłącznie przewodem Wirsunga, uchodzącym wspólnie z przewodem żółciowym do dwunastnicy. Continue reading „U ssaka doroslego trzustka ma ksztalt nieprawidlowej bryly”

Dezaktywacja hipogonadyzmu KISS1 i hipogonadyzmu hipogonadotropowego

Hormon uwalniający gonadotropinę (GnRH) jest centralnym regulatorem gonadotropin, które stymulują funkcję gonad. Neurony podwzgórza wytwarzające kisspeptynę i neurokininę B stymulują uwalnianie GnRH. Inaktywacja mutacji w genach kodujących ludzki receptor kisspeptyny (KISS1R, dawniej zwany GPR54), neurokininę B (TAC3) i receptor neurokininy B (TACR3) powoduje niepowodzenie pokwitania. Jednakże, mutacje ludzkiej utraty kisspeptyny nie zostały opisane, a sprzeczne wyniki odnotowano u myszy z wyłączonym buziakiem 1. Continue reading „Dezaktywacja hipogonadyzmu KISS1 i hipogonadyzmu hipogonadotropowego”

Perspektywa bazująca na rejestrze, aktywny nadzór nad bezpieczeństwem urządzeń medycznych cd

Wykluczyliśmy pacjentów, u których wszczepiono wewnątrzaortalną pompę balonową lub urządzenie wspomagające komorę, tych, u których zastosowano nietrzymały dostęp tętniczy, tych, u których zastosowano więcej niż jedno urządzenie zamykające naczynia, oraz tych, u których wykonano zamknięcie naczyniowe. nie ma elementu wszczepialnego. Zgrupowaliśmy urządzenia zamykające naczynia, które mają identyczne mechanizmy działania i identyczne wszczepione materiały w rodziny urządzeń w celu zwiększenia mocy analitycznej (tabela S1 w dodatkowym dodatku). Pierwszorzędowym skutkiem bezpieczeństwa było wystąpienie jakiegokolwiek powikłania naczyniowego, które było połączeniem krwawienia dostępu, wymagającego leczenia, krwiaka dostępowego wymagającego leczenia, krwawienia z przestrzeni zaotrzewnowej lub jakiegokolwiek powikłania naczyniowego wymagającego interwencji. Drugorzędnymi punktami końcowymi bezpieczeństwa były krwawienie w miejscu dostępu wymagające leczenia i transfuzji krwi po zabiegu. Continue reading „Perspektywa bazująca na rejestrze, aktywny nadzór nad bezpieczeństwem urządzeń medycznych cd”