Wpływ bezpośrednio obserwowanej terapii na tempo oporności na leki i nawroty choroby w gruźlicy

W latach 1953-1984 częstość występowania gruźlicy w Stanach Zjednoczonych stopniowo spadała. W 1985 r. Tendencja uległa odwróceniu, wraz ze wzrostem liczby przypadków nadwyżek, w porównaniu z przewidywanymi na podstawie wcześniejszego trendu spadkowego, zgłaszanymi do chwili obecnej1. Gruźlica odrodziła się jako poważny problem zdrowia publicznego, szczególnie w gęsto zaludnionych obszarach i wśród mniejszości etnicznych1-3. Leczenie pacjentów zakażonych lekoopornym Mycobacterium tuberculosis ma wskaźnik skuteczności większy niż 95 procent wśród pacjentów, którzy stosują terapię4. Continue reading „Wpływ bezpośrednio obserwowanej terapii na tempo oporności na leki i nawroty choroby w gruźlicy”

Sluzówka zoladkowa

Śluzówka żołądkowa (mucosa gastrica), widziana od strony światła żołądka, wykazuje szereg fałdów podłużnych, ciągnących się od wpustu w kierunku odźwiernika. Fałdy te, zwane fałdami śluzówkowymi (plicae mucosae), ulegają wygładzeniu przy znaczniejszym wypełnieniu żołądka treścią pokarmową. Obecność tych fałdów świadczy, że śluzówka jest rozrośnięta jak gdyby -ponad- miarę, co jest niezbędne przy tak wielkich wahaniach w sianie wypełnienia żołądka. Sam proces fałdowania i wygładzania się jest umożliwiony dzięki obecności podśluzówki (submucosa) o wiotkim utkaniu. Zabarwienie śluzówki prawidłowej jest różowawe, żółtawe, a niekiedy popieliste. Continue reading „Sluzówka zoladkowa”

Poza pepsyna i kwasem solnym zawiera on – kathepsyne

Poza pepsyną i kwasem solnym zawiera on – kathepsynę, a u młodych – chymozynę, w obrębie części odźwiernikowej żołądka różnią od gruczołów dennych, że nie posiadają komórek okładzinowych, a więc nie wytwarzają kwasu solnego. Zróżnicowanie się śluzówki żołądkowej na kilka stref gruczołowych o odmiennym charakterze gruczołowym przemawia za tym, że żołądek, o najprostszej nawet budowie, jest w rzeczywistości narządem złożonym. Istotnie, podczas gdy w strefie wpustowej treść pokarmowa wykazuje odczyn zasadowy i podlega tutaj trawieniu amylolitycznemu (ptialina śliny) i trawieniu za pośrednictwem zaczynów roślinnych, to w strefie dennej treść pokarmowa, układająca się warstwami w miarę przybywania coraz nowych kęsów, podlega zakwaszeniu i trawieniu proteolitycznemu . W strefie odźwiernikowej miazga pokarmowa w dalszym ciągu pozostaje pod wpływem pepsyny i kwasu solnego, ale podlega tutaj gruntownemu wymieszaniu, dzięki perystaltyce silnika odźwiernikowego-. Do stref powyższych dochodzi jeszcze u roślinożerców – strefa przedsionkowa, stanowiąca rezerwat żołądkowy, umożliwiający oddziaływanie na pokarm zaczynu ślinowego przez czas dłuższy. Continue reading „Poza pepsyna i kwasem solnym zawiera on – kathepsyne”

Drugi zwieracz jest umieszczony w faldzie katowym

Drugi zwieracz jest umieszczony w fałdzie kątowym. Jest to – zwieracz kątowy (sphincter ventricuii) (Ellenberger). W części środkowej odcinka odźwiernikowego żołądka zaznacza się – zwieracz odźwiernikowy (sphincter praepyloricus), wyosobniający z części odźwiernikowej wraz ze zwykłym – zwieraczem odźwirnikowym (sphincter pyloricus) tak zwany-przedsionek odźwiernikowy (antrum pyloricum). Rozumie się samo przez się, że dążność do wyosobnienia się przedsionka odźwiernikowego należy uważać za objaw morfologiczny podziału pracy żołądka. Wypieranie części gruczołowej (pan, glandularis) przez jałową pod względem wydzielniczym część przedsionkową (pars vestibularie) zaznacza się wyraźniej u niektórych spośród Rodentia . Continue reading „Drugi zwieracz jest umieszczony w faldzie katowym”