Akt zwrotu pokarmu

Jedną z najważniejszych cech biologicznych Przeżuwaczy jest to, iż spożyty pokarm, poddany w żwaczu złożonym przemianom fermentacyjnym, podlega – zwrotowi (regurgitatio) w kierunku jamy ustnej, aby uległszy tutaj – przeżuciu (ruminatio} udać się poprzez rynienkę przełykową do ksiąg i dalej do trawieńca. Akt zwrotu pokarmu, czyli przesunięcia miazgi pokarmowej z żwacza do przełyku, nie jest funkcją fali antyperystaltycznej żwacza, lecz następuje wskutek spadku ciśnienia wewnątrzprzełykowego, pochodzenia oddechowego. Skórcze mięśniówki żwacza mają na celu jedynie rozmieszczenie karmy oraz przetasowywanie jej. Jelito (intestinum). U odźwiernika żołądkowego (pylorus) rozpoczyna się – jelito (intestinum), kończące się w kroczu-odbytem ( anus}. Continue reading „Akt zwrotu pokarmu”

Czesc wsteczna nie jest jeszcze odcinkiem koncowym dwunastnicy

Część wsteczna nie jest jeszcze odcinkiem końcowym dwunastnicy. Istotnie, wygina się ona teraz po raz trzeci w – zgięciu tylnym (flexura posterior, przechodząc na stronę lewą ciała, następnie zmierza ku przodowi, jako – część dogłowowa (pars anterersa), i kończy się w okolicy lewej nerki, u zagięcia dwunastniczo-czczego (flexura duodeno-jejunalis). W ten sposób u wymienionych ssaków dwunastnica kształtuje się pod postacią trzech kolejnych pętli (ansae duodeni), przy czym pierwsza z tych pętli, najlepiej wyrażona, obejmuje swą wklęsłością część trzustki. U różnych ssaków dosyć niejednolicie przedstawia się również stosunek otrzewnej do dwunastnicy. Podczas gdy u Hominidae i w ogóle u Primates dwunastnica jest jelitem bezkrezkowym, to u Ungulata posiada ona krezkę krótką, a u Carnirora natomiast – klezka dwunastnicza (rnesoduodenum ) jest silnie rozwinięta. Continue reading „Czesc wsteczna nie jest jeszcze odcinkiem koncowym dwunastnicy”

Druga kategoria gruczolów dwunastnicy, w tym jednak przypadku cechujaca cale jelito cienkie, sa gruczoly Liibenkiicha

Drugą kategorią gruczołów dwunastnicy, w tym jednak przypadku cechującą całe jelito cienkie, są gruczoly Liibenkiicha (glae. interstitiales Lieberbiilini). Są to gruczoły cewkowe zawierające w swych odcinkach przydennych komórki wydzielnicze, zwane Komorkami Panetha. Wytwarzają one wydzielinę trawienną – sok jelitowy (succus entericus), wyposażony we wszystkie rodzaje zaczynów (erepsyna, lipaza, amylaza, maltaza, laktaza itp. ) Dwunastnica, podobnie jak i całe jelito cienkie, jest jednak nie tylko narządem wydzielniczym, lecz w równej mierze pełni ponadto funkcje chłonne. Continue reading „Druga kategoria gruczolów dwunastnicy, w tym jednak przypadku cechujaca cale jelito cienkie, sa gruczoly Liibenkiicha”

W dalszym ciagu tkanka zarodkowa róznicuje sie w dwóch kierunkach

W dalszym ciągu tkanka zarodkowa różnicuje się w dwóch kierunkach. Przede wszystkim powstają – pęcherzyki trzyustkowe (acini pancreatici), wytwarzające sok trzustkowy, wlewający się przewodami trzustkowymi do dwunastnicy. Następnie wyosobniają się gromady komórek, zatracające związek z przewodami wydzielniczymi trzustki i tworzące tzw. –wysepki Langenhausa (insulae Langerhansi), stanowiące część dokrewną 1) trzustki. Z powyższych uwag wstępnych należy zapamiętać szczegóły następujące: 1) trzustka jest gruczołem, zarówno zewnątrzwydzielniczym (pęcherzyki trzustkowe), jak i gruczołem dokrewnym (wysepki Langerhansa); 2) wydzielina trzustki uchodzi zasadniczo dwoma przewodami do dwunastnicy: przewodem Wirsunga i przewodem dodatkowym (nie zawsze); 3) przewód Wirsunga wykazuje związek z przewodem wydzielniczym wątroby , umotywowany rozwojem osobniczym. Continue reading „W dalszym ciagu tkanka zarodkowa róznicuje sie w dwóch kierunkach”