Wpływ bezpośrednio obserwowanej terapii na tempo oporności na leki i nawroty choroby w gruźlicy czesc 4

Charakterystyka kliniczna i demograficzna pacjentów z przypadkami zakażenia M. tuberculosis według leczenia. Charakterystyka kliniczna i demograficzna pacjentów podsumowano w Tabeli i Tabeli 2. Chociaż dane demograficzne wykazały bliskie podobieństwa między grupą bez nadzoru a grupą bezpośrednio obserwowaną, występowały pewne różnice. Pacjenci bez białych latynosów stanowili 41,3 procent grupy bez nadzoru i 34,1 procent grupy obserwowanej bezpośrednio (P = 0,017). Continue reading „Wpływ bezpośrednio obserwowanej terapii na tempo oporności na leki i nawroty choroby w gruźlicy czesc 4”

Wpływ epoetyny beta (rekombinowanej ludzkiej erytropoetyny) na zapotrzebowanie na transfuzję u niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej ad 6

To może wyjaśniać, dlaczego potrzeba transfuzji w naszej grupie kontrolnej była mniejsza niż potrzeba zgłoszona przez Straussa7 i Browna i wsp. 21. Wykazaliśmy, że epoetyna beta zmniejsza zapotrzebowanie na transfuzję u niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej, mimo że niemowlęta leczone tym środkiem otrzymywały transfuzje, gdy ich hematokryty były wyższe niż w grupie kontrolnej i pomimo utraty krwi w wyniku testów diagnostycznych. . Chłopcy, których masa urodzeniowa wynosiła 1200 g lub więcej, a których podstawowy hematokryt wynosił 48 procent lub więcej, najwięcej korzystali z epoetyny beta. Continue reading „Wpływ epoetyny beta (rekombinowanej ludzkiej erytropoetyny) na zapotrzebowanie na transfuzję u niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej ad 6”

Wielkosc tego otworu jest normowana przez pierscieniowaty miesien okrezny gladki

Wielkość tego otworu jest normowana przez pierścieniowaty mięsień okrężny gładki- zwieracz odźwiernikowy (sphincter py loricue), o którym będzie jeszcze dalej wzmianka. Ostatnią częścią żołądka, nie wyosobniającą się na zwłokach, jest – szlak żołądkowy (via gastrica). Pod nazwą tą rozumiemy część ścian i światła żołądka, ciągnącą się od wpustu do odźwiernika wzdłuż krzywizny mniejszej. Według dość rozpowszechnionego poglądu szlakiem żołądkowym spływają ciecze bezpośrednio, najkrótszą drogą, z przełyku do dwunastnicy. Wobec brah anatomicznego wyosobnienia szlaku, należy go uważać za utwór przejściowy, związany ściśle ze stanem czynnościowym żołądka i z treścią połykanego pokarmu. Continue reading „Wielkosc tego otworu jest normowana przez pierscieniowaty miesien okrezny gladki”

Sluzówka zoladkowa

Śluzówka żołądkowa (mucosa gastrica), widziana od strony światła żołądka, wykazuje szereg fałdów podłużnych, ciągnących się od wpustu w kierunku odźwiernika. Fałdy te, zwane fałdami śluzówkowymi (plicae mucosae), ulegają wygładzeniu przy znaczniejszym wypełnieniu żołądka treścią pokarmową. Obecność tych fałdów świadczy, że śluzówka jest rozrośnięta jak gdyby -ponad- miarę, co jest niezbędne przy tak wielkich wahaniach w sianie wypełnienia żołądka. Sam proces fałdowania i wygładzania się jest umożliwiony dzięki obecności podśluzówki (submucosa) o wiotkim utkaniu. Zabarwienie śluzówki prawidłowej jest różowawe, żółtawe, a niekiedy popieliste. Continue reading „Sluzówka zoladkowa”