Randomizowane badanie czynnika VIII i neutralizujących przeciwciał w hemofilii A. ad 6

Zastosowaliśmy dwa modele wielowymiarowe: w pierwszym, w tym wiek, mutacja, kraj i poprzednia ekspozycja na składniki krwi, współczynnik ryzyka wynosił 1,95 (95% CI, 1,21 do 3,15). W modelu skorygowanym o wiek, mutację, historię kraju i rodzin współczynnik ryzyka wynosił 1,88 (95% CI, 1,16 do 3,04). W przypadku inhibitorów o wysokim mianie model uwzględniający wiek, mutację, poprzednią ekspozycję i kraj dał współczynnik ryzyka 1,73 (95% CI, 0,97 do 3.10); w drugim modelu wielowymiarowym współczynnik ryzyka wynosił 1,64 (95% CI, 0,91 do 2,95). Rysunek 3. Rysunek 3. Continue reading „Randomizowane badanie czynnika VIII i neutralizujących przeciwciał w hemofilii A. ad 6”

Randomizowane badanie czynnika VIII i neutralizujących przeciwciał w hemofilii A. ad 5

Charakterystyka wyjściowa była równomiernie rozłożona pomiędzy dwiema grupami i nie różniła się znacząco (Tabela 1). Częstotliwość zabiegu i intensywność leczenia podczas obserwacji nie różniły się istotnie pomiędzy obiema grupami. Inhibitory wykryto u 76 pacjentów, z których 50 miało inhibitory o wysokim mianie (tabela 2). Skumulowana częstość wszystkich inhibitorów wynosiła 35,4% (przedział ufności 95% [CI], 28,9 do 41,9), a inhibitorów o wysokim mianie 23,3% (95% CI, 17,6 do 29,0). Wszystkie inhibitory wystąpiły przed upływem 39 dni ekspozycji (zakres od 2 do 38); wszystkie inhibitory o wysokim mianie wystąpiły przed upływem 34 dni ekspozycji (zakres od 2 do 33), z medianą czasu wynoszącą 7 lub 8 dni (Tabela 2). Continue reading „Randomizowane badanie czynnika VIII i neutralizujących przeciwciał w hemofilii A. ad 5”

Indakaterol-glikopironium w porównaniu z salmeterolem-flutikazonem na POChP ad 10

Próby pokazały, że reżim 2 razy dziennie ma wpływ na czynność płuc, która jest podobna do obserwowanej w schemacie dawkowania raz dziennie, ale nie przeprowadzono bezpośredniego porównania. W naszym badaniu wykorzystano elektroniczne dzienniki do zgłaszania zaostrzeń, a zatem w tych badaniach odnotowano wyższe wskaźniki wszystkich zaostrzeń niż w większości badań oceniających zaostrzenia, chociaż różnica ta prawdopodobnie nie wpłynie na porównanie leczenia. Ponieważ łagodne zaostrzenia były najczęstszymi zdarzeniami obserwowanymi w tym badaniu, możliwe jest, że włączenie takich zdarzeń mogłoby nas skłonić do stwierdzenia nie gorszej jakości, zakładając brak różnic między leczeniami w odniesieniu do łagodnych zaostrzeń; jednak fakt, że częstości łagodnych zaostrzeń oraz umiarkowanych i ciężkich zaostrzeń choroby w połączeniu były niższe w grupie indakaterologlikopironium niż w grupie salmeterol-flutikazon, jest uspokajający.
Konsekwentne wyniki zaostrzeń mają poważne implikacje dla postępowania z POChP, szczególnie u pacjentów z zaostrzeniem w wywiadzie. Potwierdzenie tych wyników przy użyciu innych kombinacji długo działających leków rozszerzających oskrzela zapewniłoby dodatkowe dowody w celu wsparcia stosowania pierwszego rzutu schematu LABA-LAMA w tej populacji pacjentów. Continue reading „Indakaterol-glikopironium w porównaniu z salmeterolem-flutikazonem na POChP ad 10”

Indakaterol-glikopironium w porównaniu z salmeterolem-flutikazonem na POChP

Większość zaleceń zaleca stosowanie beta-agonisty o długotrwałym działaniu (LABA) oraz wziewnego glikokortykosteroidu lub długodziałającego antagonisty muskarynowego (LAMA) jako leczenia pierwszego wyboru u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), którzy mają wysokie ryzyko zaostrzenia. Rola leczenia schematem LABA-LAMA u tych pacjentów jest niejasna. Metody
Przeprowadziliśmy 52-tygodniową, randomizowaną, podwójnie ślepą próbę z podwójną obojętnością. Pacjenci, którzy cierpieli na POChP z historią co najmniej jednego zaostrzenia w ciągu poprzedniego roku, zostali losowo przydzieleni do otrzymywania, drogą inhalacji, indakaterolu LABA (110 .g) plus glikopironium LAMA (50 .g) raz na dobę lub LABA salmeterol (50 .g ) plus wziewny glikokortykoid flutikazon (500 .g) dwa razy na dobę. Głównym rezultatem była roczna stopa wszystkich zaostrzeń POChP. Continue reading „Indakaterol-glikopironium w porównaniu z salmeterolem-flutikazonem na POChP”