Wzmozone powstawanie przeciwcial

Wzmożone powstawanie przeciwciał, które jest znacznie sprawniejsze u zwierząt uodpornionych niż u normalnych, jest wyrazem zmienionego oddziaływania tkanek i gotowości obronnej ustroju na powtórne zakażenia. Można o tym sądzić z odczynów serologicznych. Jeżeli np. miano aglutynacyjne (największe rozcieńczenie surowicy, kiedy ujawnia się jeszcze aglutynacja) dla duru brzusznego wynosiło 1:80 u ludzi, którzy nie chorowali na dur brzuszny, lecz zostali przeciw niemu szczepieni, to u ludzi, którzy dawno chorowali na dur brzuszny, szczepienie ochronne wywołuje . podniesienie się miana aglutynacyjnego do 1:640. Continue reading „Wzmozone powstawanie przeciwcial”

WPLYW RÓZNYCH CZYNNIKÓW NA ODPORNOSC

WPŁYW RÓŻNYCH CZYNNIKÓW NA ODPORNOŚĆ Na odporność naturalną wpływają różne czynniki – zarówno wewnętrzne jak i zewnętrzne. Do czynników wewnętrznych należą ,poza rasą, wiek, konstytucja, układ gruczołów wewnętrznego wydzielania i układ nerwowy . . 1. Wpływ czynników wewnętrznych na odporność a. Continue reading „WPLYW RÓZNYCH CZYNNIKÓW NA ODPORNOSC”

Akt zwrotu pokarmu

Jedną z najważniejszych cech biologicznych Przeżuwaczy jest to, iż spożyty pokarm, poddany w żwaczu złożonym przemianom fermentacyjnym, podlega – zwrotowi (regurgitatio) w kierunku jamy ustnej, aby uległszy tutaj – przeżuciu (ruminatio} udać się poprzez rynienkę przełykową do ksiąg i dalej do trawieńca. Akt zwrotu pokarmu, czyli przesunięcia miazgi pokarmowej z żwacza do przełyku, nie jest funkcją fali antyperystaltycznej żwacza, lecz następuje wskutek spadku ciśnienia wewnątrzprzełykowego, pochodzenia oddechowego. Skórcze mięśniówki żwacza mają na celu jedynie rozmieszczenie karmy oraz przetasowywanie jej. Jelito (intestinum). U odźwiernika żołądkowego (pylorus) rozpoczyna się – jelito (intestinum), kończące się w kroczu-odbytem ( anus}. Continue reading „Akt zwrotu pokarmu”

Dwunastnica

Dwunastnica (duodenum) jest pierwszym odcinkiem jelita cienkiego, zasługującym z wielu względów na wyodrębnienie . Omawiając żołądek, stwierdziliśmy, że jest on nie tylko zbiornikiem pokarmu, ale w równej mierze i gruczołem trawiennym, zamkniętym w ścianach żołądka i z tego powodu przyjmującym postać blaszkowatą. Podobnie i dwunastnica jest nie tylko przewodem, ale jednocześnie ośrodkiem gruczołotwórczym, tworzącym dwa niezwykle ważne gruczoły: wątrobę (hepar) i trzustkę (panoreas) . Obydwa te gruczoły, aczkolwiek zespolone z przewodem pokarmowym, nie są jednak wyłącznie gruczołami trawiennymi, pełnią bowiem ponadto i funkcje wewnątrzwydzielnicze, dokrewne, zasiąg więc ich działania obejmuje cały ustrój. Niewątpliwie było to jednym z powodów dla których zarówno wątroba jak i trzustka wyosobniły się ze ścian dwunastnicy, przyjmując postać narządów quasi samoistnych, które tylko swymi przewodami wydzielniczymi są nadal związane z podłożem macierzystym. Continue reading „Dwunastnica”

Drugim skladnikiem miazszu trzustki sa tzw. Wysepki Langenhansa

Z powyższego wynika, że jedynie w przypadku pierwszym zachowują się i pełnią dalej swą rolę obydwa pierwotne przewody trzustkowe. Drugim składnikiem miąższu trzustki są tzw. Wysepki Langenhansa (insulae Langerhansi), które utraciwszy związek z przewodami wydzielniczymi przeistoczyły się w gruczoł dokrewny, wlewający swą wydzielinę (insulinę) bezpośrednio do krwi. Do wysepek Langerhansa powrócimy w rozdziale poświęconym endokrynologii. Gruczołami dokrewnymi nazywamy gruczoły pozbawione przewodów wydzielniczych i usuwające swą wydzielinę wprost do układu krwionośnego. Continue reading „Drugim skladnikiem miazszu trzustki sa tzw. Wysepki Langenhansa”

Niedobór odporności dla dorosłych w Tajlandii i na Tajwanie AD 9

Trzech uczestników bez oportunistycznych zakażeń, u których wykryto autoprzeciwciała o wysokim mianie anty-interferonu, nie miało aktywności blokującej interferon. Dlatego też, przeciwciała neutralizujące przeciw-interferon ? o wysokim mianie wyjaśniają te transdukcję sygnału i defekty indukcji cytokin i wyjaśniają te oportunistyczne infekcje. Dziewięćdziesiąt sześć procent pacjentów w grupach i 2 było zarażonych nieżółkotwórczymi prątkami. Natomiast tylko 14% (14 z 97 pacjentów) miało chorobę M. Continue reading „Niedobór odporności dla dorosłych w Tajlandii i na Tajwanie AD 9”

Rogowacenie słoneczne AD 3

Pacjentów oceniano pod kątem bezpieczeństwa w dniach 3 (jeśli mieli uszkodzenia na tułowiu lub kończynach) lub 4 (w przypadku zmian na twarzy lub skórze głowy), 8, 15, 29 i 57, i oceniono ich skuteczność w punkcie wyjściowym i na dzień 57. W dwóch badaniach obejmujących zmiany na twarzy i skórze głowy oraz w jednym z dwóch badań obejmujących zmiany na tułowiu lub kończynach, pacjentów, którzy mieli całkowity klirens, obserwowano przez kolejne 12 miesięcy w celu oceny trwałości odpowiedzi i wydarzenia. Oceny badań
Pierwszorzędowym punktem końcowym był całkowity klirenat wszystkich klinicznie widocznych rogowacenia słonecznego w docelowym obszarze leczenia w dniu 57. Częściowy klirens w dniu 57, określony jako zmniejszenie o 75% lub więcej liczby klinicznie widocznych rogowacenia słonecznego w docelowym obszarze leczenia , był końcowym punktem końcowym skuteczności. Continue reading „Rogowacenie słoneczne AD 3”

Rogowacenie słoneczne AD2

Terapie obejmują imikwimod, fluorouracyl, diklofenak i terapię fotodynamiczną. Wady obecnie dostępnych miejscowych terapii terenowych obejmują długi czas leczenia iw konsekwencji przedłużone reakcje miejscowe, które mogą prowadzić do mniej niż idealnego przestrzegania terapii. Konkretnie, różne preparaty imichimodu muszą być stosowane przez okresy od tygodni do miesięcy, fluorouracyl na tygodnie i diklofenak przez miesiące. Ingenol mebutate (LEO Pharma), makrocykliczny ester diterpenowy, jest aktywnym składnikiem soku rośliny Euphorbia peplus, który od dawna jest stosowany jako tradycyjne lekarstwo na typowe zmiany skórne, w tym zmiany nowotworowe.4,5 Badania przedkliniczne wykazały że ingenol mebutynian jest plejotropowym efektorem indukującym szybką i bezpośrednią śmierć komórki i odpowiedzi immunologiczne, w których pośredniczy specyficzna aktywacja kinazy białkowej delta C, w tym rozerwanie oksydacyjne za pośrednictwem neutrofili i klirens nowotworów.6-8. Continue reading „Rogowacenie słoneczne AD2”

Doustne Ixazomib, Lenalidomide i Dexamethason dla szpiczaka mnogiego ad 6

Mediana całkowitego czasu przeżycia nie została jeszcze osiągnięta w żadnej z badanych grup; W 23-miesięcznej analizie zanotowano 171 zgonów (81 w grupie otrzymującej ixazomib i 90 w grupie otrzymującej placebo), co stanowi 35% z góry określonej liczby zgonów wymaganych do ostatecznej analizy całkowitego przeżycia, a kontynuacja jest w toku (dla dodatkowe szczegóły dotyczące późniejszej analizy, zob. Dodatek Uzupełniający). Bezpieczeństwo
Dane dotyczące bezpieczeństwa oceniono zarówno w pierwszej, jak i drugiej analizie. Profil bezpieczeństwa z dłuższym czasem ekspozycji (druga analiza) był zgodny z profilem bezpieczeństwa z krótszym czasem ekspozycji (pierwsza analiza). W 23-miesięcznej analizie populacja bezpieczeństwa obejmowała 361 pacjentów w grupie otrzymującej iksazomib i 359 pacjentów w grupie placebo (ryc. Continue reading „Doustne Ixazomib, Lenalidomide i Dexamethason dla szpiczaka mnogiego ad 6”

Dezaktywacja hipogonadyzmu KISS1 i hipogonadyzmu hipogonadotropowego

Hormon uwalniający gonadotropinę (GnRH) jest centralnym regulatorem gonadotropin, które stymulują funkcję gonad. Neurony podwzgórza wytwarzające kisspeptynę i neurokininę B stymulują uwalnianie GnRH. Inaktywacja mutacji w genach kodujących ludzki receptor kisspeptyny (KISS1R, dawniej zwany GPR54), neurokininę B (TAC3) i receptor neurokininy B (TACR3) powoduje niepowodzenie pokwitania. Jednakże, mutacje ludzkiej utraty kisspeptyny nie zostały opisane, a sprzeczne wyniki odnotowano u myszy z wyłączonym buziakiem 1. Continue reading „Dezaktywacja hipogonadyzmu KISS1 i hipogonadyzmu hipogonadotropowego”