Drugim skladnikiem miazszu trzustki sa tzw. Wysepki Langenhansa

Z powyższego wynika, że jedynie w przypadku pierwszym zachowują się i pełnią dalej swą rolę obydwa pierwotne przewody trzustkowe. Drugim składnikiem miąższu trzustki są tzw. Wysepki Langenhansa (insulae Langerhansi), które utraciwszy związek z przewodami wydzielniczymi przeistoczyły się w gruczoł dokrewny, wlewający swą wydzielinę (insulinę) bezpośrednio do krwi. Do wysepek Langerhansa powrócimy w rozdziale poświęconym endokrynologii. Gruczołami dokrewnymi nazywamy gruczoły pozbawione przewodów wydzielniczych i usuwające swą wydzielinę wprost do układu krwionośnego. Continue reading „Drugim skladnikiem miazszu trzustki sa tzw. Wysepki Langenhansa”

Niedobór odporności dla dorosłych w Tajlandii i na Tajwanie AD 9

Trzech uczestników bez oportunistycznych zakażeń, u których wykryto autoprzeciwciała o wysokim mianie anty-interferonu, nie miało aktywności blokującej interferon. Dlatego też, przeciwciała neutralizujące przeciw-interferon ? o wysokim mianie wyjaśniają te transdukcję sygnału i defekty indukcji cytokin i wyjaśniają te oportunistyczne infekcje. Dziewięćdziesiąt sześć procent pacjentów w grupach i 2 było zarażonych nieżółkotwórczymi prątkami. Natomiast tylko 14% (14 z 97 pacjentów) miało chorobę M. Continue reading „Niedobór odporności dla dorosłych w Tajlandii i na Tajwanie AD 9”

Rogowacenie słoneczne AD 3

Pacjentów oceniano pod kątem bezpieczeństwa w dniach 3 (jeśli mieli uszkodzenia na tułowiu lub kończynach) lub 4 (w przypadku zmian na twarzy lub skórze głowy), 8, 15, 29 i 57, i oceniono ich skuteczność w punkcie wyjściowym i na dzień 57. W dwóch badaniach obejmujących zmiany na twarzy i skórze głowy oraz w jednym z dwóch badań obejmujących zmiany na tułowiu lub kończynach, pacjentów, którzy mieli całkowity klirens, obserwowano przez kolejne 12 miesięcy w celu oceny trwałości odpowiedzi i wydarzenia. Oceny badań
Pierwszorzędowym punktem końcowym był całkowity klirenat wszystkich klinicznie widocznych rogowacenia słonecznego w docelowym obszarze leczenia w dniu 57. Częściowy klirens w dniu 57, określony jako zmniejszenie o 75% lub więcej liczby klinicznie widocznych rogowacenia słonecznego w docelowym obszarze leczenia , był końcowym punktem końcowym skuteczności. Continue reading „Rogowacenie słoneczne AD 3”

Rogowacenie słoneczne AD2

Terapie obejmują imikwimod, fluorouracyl, diklofenak i terapię fotodynamiczną. Wady obecnie dostępnych miejscowych terapii terenowych obejmują długi czas leczenia iw konsekwencji przedłużone reakcje miejscowe, które mogą prowadzić do mniej niż idealnego przestrzegania terapii. Konkretnie, różne preparaty imichimodu muszą być stosowane przez okresy od tygodni do miesięcy, fluorouracyl na tygodnie i diklofenak przez miesiące. Ingenol mebutate (LEO Pharma), makrocykliczny ester diterpenowy, jest aktywnym składnikiem soku rośliny Euphorbia peplus, który od dawna jest stosowany jako tradycyjne lekarstwo na typowe zmiany skórne, w tym zmiany nowotworowe.4,5 Badania przedkliniczne wykazały że ingenol mebutynian jest plejotropowym efektorem indukującym szybką i bezpośrednią śmierć komórki i odpowiedzi immunologiczne, w których pośredniczy specyficzna aktywacja kinazy białkowej delta C, w tym rozerwanie oksydacyjne za pośrednictwem neutrofili i klirens nowotworów.6-8. Continue reading „Rogowacenie słoneczne AD2”