Sluzówka zoladkowa

Śluzówka żołądkowa (mucosa gastrica), widziana od strony światła żołądka, wykazuje szereg fałdów podłużnych, ciągnących się od wpustu w kierunku odźwiernika. Fałdy te, zwane fałdami śluzówkowymi (plicae mucosae), ulegają wygładzeniu przy znaczniejszym wypełnieniu żołądka treścią pokarmową. Obecność tych fałdów świadczy, że śluzówka jest rozrośnięta jak gdyby -ponad- miarę, co jest niezbędne przy tak wielkich wahaniach w sianie wypełnienia żołądka. Sam proces fałdowania i wygładzania się jest umożliwiony dzięki obecności podśluzówki (submucosa) o wiotkim utkaniu. Zabarwienie śluzówki prawidłowej jest różowawe, żółtawe, a niekiedy popieliste. Continue reading „Sluzówka zoladkowa”

Poza pepsyna i kwasem solnym zawiera on – kathepsyne

Poza pepsyną i kwasem solnym zawiera on – kathepsynę, a u młodych – chymozynę, w obrębie części odźwiernikowej żołądka różnią od gruczołów dennych, że nie posiadają komórek okładzinowych, a więc nie wytwarzają kwasu solnego. Zróżnicowanie się śluzówki żołądkowej na kilka stref gruczołowych o odmiennym charakterze gruczołowym przemawia za tym, że żołądek, o najprostszej nawet budowie, jest w rzeczywistości narządem złożonym. Istotnie, podczas gdy w strefie wpustowej treść pokarmowa wykazuje odczyn zasadowy i podlega tutaj trawieniu amylolitycznemu (ptialina śliny) i trawieniu za pośrednictwem zaczynów roślinnych, to w strefie dennej treść pokarmowa, układająca się warstwami w miarę przybywania coraz nowych kęsów, podlega zakwaszeniu i trawieniu proteolitycznemu . W strefie odźwiernikowej miazga pokarmowa w dalszym ciągu pozostaje pod wpływem pepsyny i kwasu solnego, ale podlega tutaj gruntownemu wymieszaniu, dzięki perystaltyce silnika odźwiernikowego-. Do stref powyższych dochodzi jeszcze u roślinożerców – strefa przedsionkowa, stanowiąca rezerwat żołądkowy, umożliwiający oddziaływanie na pokarm zaczynu ślinowego przez czas dłuższy. Continue reading „Poza pepsyna i kwasem solnym zawiera on – kathepsyne”

Drugi zwieracz jest umieszczony w faldzie katowym

Drugi zwieracz jest umieszczony w fałdzie kątowym. Jest to – zwieracz kątowy (sphincter ventricuii) (Ellenberger). W części środkowej odcinka odźwiernikowego żołądka zaznacza się – zwieracz odźwiernikowy (sphincter praepyloricus), wyosobniający z części odźwiernikowej wraz ze zwykłym – zwieraczem odźwirnikowym (sphincter pyloricus) tak zwany-przedsionek odźwiernikowy (antrum pyloricum). Rozumie się samo przez się, że dążność do wyosobnienia się przedsionka odźwiernikowego należy uważać za objaw morfologiczny podziału pracy żołądka. Wypieranie części gruczołowej (pan, glandularis) przez jałową pod względem wydzielniczym część przedsionkową (pars vestibularie) zaznacza się wyraźniej u niektórych spośród Rodentia . Continue reading „Drugi zwieracz jest umieszczony w faldzie katowym”

Trzustka rozwija sie z trzech zaczatków

Trzustka rozwija się z trzech zaczątków, powstających z pączkującego nabłonka dwunastnicy. Jednym z tych zaczątków jest zawiązek trzustkowy grzbietowy (pancreas do rsale), wrastający między obydwie blaszki krezki żołądkowej grzbietowej. Po stronie brzusznej dwunastnicy zwiastunem początku tworzenia się wielkich gruczołów dwunastniczych jest ukazanie się wgłębienia, które nazywamy – zatoką wątrobą (sinus hepaticus). Jak z samej nazwy wynika, stanowi ona ośrodek wątrobotwórczy. W bezpośrednim jej sąsiedztwie powstają dwa, symetrycznie położone pączkowania nabłonka, tworzące – z a wiązek trzustkowy brzuszny prawy (pancreas ventrale dext. Continue reading „Trzustka rozwija sie z trzech zaczatków”

Niedobór odporności dla dorosłych w Tajlandii i na Tajwanie AD 8

Próbki osocza z autoprzeciwciałami anty-interleukin-1 nie hamowały aktywności interleukiny-4. Pacjenci bez autoprzeciwciał przeciwko interferonowi.
W sumie 12 pacjentów nie miało autoprzeciwciał przeciwko interferonowi ?: 10 pacjentów, którzy mieli samą nietransferynową infekcję prątkami (w grupie 1) i 2 pacjentów, którzy mieli inne infekcje oportunistyczne (w grupie 2). Spośród 10 pacjentów z grupy 1, 6 miało rozsiewaną chorobę prątkową ograniczoną do węzłów chłonnych, a 3 miało chorobę rozsianą ograniczoną do kości; u 5 z 10 pacjentów infekcja została wyleczona przed rejestracją. Continue reading „Niedobór odporności dla dorosłych w Tajlandii i na Tajwanie AD 8”

Niedobór odporności dla dorosłych w Tajlandii i na Tajwanie AD 10

Osocze od pacjentów, którzy nie mieli autoprzeciwciał przeciwko interferonowi, pozwalało na indukowane przez interferon przekazywanie sygnału i wytwarzanie cytokin. Chociaż większość naszych pacjentów miała czynną chorobę, większość osób z nieaktywną chorobą pozostawała dodatnia w kierunku autoprzeciwciał przeciwko interferonowi ?. Chociaż poziomy przeciwciał mogą się zmniejszać wraz z chorobą, mogą utrzymywać się przez lata.30 W związku z tym pozostaje nieznane, czy pacjenci z ujemnym autoprzeciwciałem z rozsianym oportunistycznym zakażeniem, które ustąpiły, mieli inne podstawowe zaburzenie lub czy autoprzeciwciała przeciwko interferonowi ? mogą całkowicie się rozregulować. Badanie to przeprowadzono w celu zidentyfikowania przyczyny dyskretnego zespołu nabytego niedoboru odporności u niezainfekowanych HIV dorosłych w Azji. Continue reading „Niedobór odporności dla dorosłych w Tajlandii i na Tajwanie AD 10”

Perspektywa bazująca na rejestrze, aktywny nadzór nad bezpieczeństwem urządzeń medycznych ad 5

Ilość brakujących danych nie różniła się istotnie pomiędzy pacjentami, którzy otrzymali urządzenie zamykające Mynx a tymi, którzy otrzymali alternatywne urządzenia zamykające naczynia i stanowiła 0,04% wszystkich danych dotyczących czynników ryzyka (tabela S3 w dodatkowym dodatku). Dopasowanie pasożytnicze spowodowało pomyślne dopasowanie 73 124 pacjentów (99,9%), którzy otrzymali urządzenia Mynx z pacjentami, którzy otrzymali alternatywne urządzenia (Tabela 1). Dopasowanie spowodowało odpowiednią dystrybucję czynników ryzyka między kohortami, z wszystkimi dopasowanymi po standaryzowanych różnicami mniejszymi niż 0,10 (próg dla nierównowagi). Alerty bezpieczeństwa dla urządzeń Mynx
Rycina 1. Ryc. Continue reading „Perspektywa bazująca na rejestrze, aktywny nadzór nad bezpieczeństwem urządzeń medycznych ad 5”

Zarządzanie infekcją skóry i tkanek miękkich czesc 4

Niemniej jednak, biorąc pod uwagę ilość otaczającego zapalenia tkanki łącznej, całkowicie uzasadnione jest dodanie środka przeciwdrobnoustrojowego do reżimu terapeutycznego. O ile hodowle nie są dodatnie pod względem MRSA, właściwe jest stosowanie dikloksacyliny lub cefaleksyny. Dr Moellering donosi o otrzymywaniu porad konsultacyjnych lub doradczych od firm Pfizer, Cubist, Astellas, Forest i Wyeth. Nie zgłoszono żadnego innego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym artykułem.
Author Affiliations
Z Instytutu Neurologicznego-Case Medical Center, Case Western Reserve University School of Medicine, Cleveland. Continue reading „Zarządzanie infekcją skóry i tkanek miękkich czesc 4”

Zarządzanie infekcją skóry i tkanek miękkich ad

W następnym roku Anderson zgłosił wyniki dla 320 pacjentów z zakażeniem S. aureus w ręce, które były leczone przy użyciu drenażu chirurgicznego.2 Wynik był taki sam dla osób nieleczonych penicyliną i leczonych penicyliną. Te wyniki zostały potwierdzone w badaniach z randomizacją porównujących brak antybiotykoterapii i terapii z kloksacyliną, 3 klindamycyną, 4 lub cephradine.5 Czy zalecenia dotyczące leczenia powinny być inne dla tego sportowca, jeśli jego infekcja jest spowodowana przez szczep bakterii S. aureus (MRSA) oporny na metycylinę. Chociaż w tym przypadku nie ma specyficznych czynników ryzyka dla MRSA, szczepy MRSA związane ze społecznością są szeroko rozpowszechnione i powszechne w Stanach Zjednoczonych.6 Bez względu na podatność, antybiotyki nie są potrzebne u tego zdrowego mężczyzny z nieskomplikowanym pierwszym ropniem, bez współistniejących schorzeń i żadnych ogólnoustrojowych oznak infekcji. Continue reading „Zarządzanie infekcją skóry i tkanek miękkich ad”

Ukąszenia pluskiew

30-letnia kobieta zdrowa prezentowała świąd grudek na obu rękach i piersiach. Badanie fizykalne wykazało liczne grudki rumieniowe w częściowo liniowym wzorze. Pacjentka nocowała wcześniej w hotelu, a na prześcieradle zauważyła kilka czerwonobrązowych plamek krwi i płaskich owadów (długość od 4 do 6 mm), z których jedna zebrała (wkładkę). Owad został zidentyfikowany jako Cimex lectularius, powszechnie znany jako pluskwa. Pluskwy często atakują odsłonięte obszary skóry i przyciągają wysoką temperaturę ciała oraz wytwarzanie dwutlenku węgla przez ludzi. Continue reading „Ukąszenia pluskiew”