Wplyw ukladu nerwowego i gruczolów wewnetrznego wydzielania na odpornosc

Wpływ układu nerwowego i gruczołów wewnętrznego wydzielania na odporność Układ nerwowy układ gruczołów wewnętrznego wydzielania jako wzmagające lub osłabiające, czyli regulujące wszystkie procesy życiowe wpływaj ą również na wytwarzanie się ciał odpornościowych i zdolności obronnych ustroju, Te układy wpływają na odporność przez wzmożenie lub obniżenie przemiany materii zmianę czynno poszczególnych narządów: PRZEBIEG ZAKAŻENIA 2. Wpływ czynników zewnętrznych na odporność Czynniki zewnętrzne wywierają wpływ Obniżający odporność ustroju na zakażenie. Do nich należy głód zupełny i niezupełny, przy którym brak budulca do wytwarzania przeciwciał. Również jakość pożywienia, zwłaszcza niedostateczny dowóz witamin obniża znacznie odporność ustroju na: zakażenie, wchodzi tu w grę brak witamin A, B i C. Także obniżają odporność urazy, zatrucia, oziębienie lub przegrzanie i nadmierna praca fizyczna. Continue reading „Wplyw ukladu nerwowego i gruczolów wewnetrznego wydzielania na odpornosc”

U Equidae zoladek jest wzglednie maly

U Equidae żołądek jest względnie mały (pojemność 6-15 litrów), niektóre bowiem funkcje jego przejmuje jelito ślepe. Żołądek Koniowatych jest żołądkiem złożonym, składającym się z dwóch części, których granicę stanowi na powierzchni wewnętrznej żołądka tzw. -krawędź strzępiasta (margo plicatus), Część początkową żołądka tworzy – część przedsionkowa (pars vestibularie), a nieco większa-część gruczołowa (pars gland,laris) rozpościera się od krawędzi strzępiastej aż do odźwiernika. Granica między tymi częściami zaznacza się na krzywiźnie mniejszej głębokim-wcięciem kątowym {incisuta angularis) . Analogiczne wcięcie, widniejące na krzywiźnie większej nazywamy – wcięciem granicznym (incisura marginalie). Continue reading „U Equidae zoladek jest wzglednie maly”

Pierwszym objawem róznicowania sie zoladka u plodu jest zachylkowe uwypuklenie sciany grzbietowej

Komorami żołądkowymi narostkowców są-żwacz (rumen. ), – czepiec (reticutum),-księgi (omasus) i część gruczołowa-trawieniec (abomasus) . Zgodnie z nazwą, jedynie ten ostatni, tj. trawieniec, jest częścią gruczołową żołądka. W rozwoju osobniczym (można przypuszczać, że i w rozwoju rodowym) żołądek Przeżuwaczy przedstawia się u zarodka podobnie jak i u innych ssaków, a mianowicie posiada kształt wrzecionowatego rozszerzenia, znajdującego się między zaczątkiem przełyku, a zawiązkiem dwunastnicy . Continue reading „Pierwszym objawem róznicowania sie zoladka u plodu jest zachylkowe uwypuklenie sciany grzbietowej”

W tym typie dwunastnicy rozrózniamy nastepujace czesci

Jest ona położona w okolicy grzbietowej jamy brzusznej i w najprostszym przypadku (np. u Hominidae i w ogóle u Primatess ma postać pętli w kształcie dużej litery C lub litery U. W tym typie dwunastnicy rozróżniamy następujące części: lekko rozszerzoną część początkową, przyodźwiernikową – opuszkę (bulbus duodeni), zmierzającą ku stronie prawej – część poziomą (pars horizontalis), kierującą się ku tyłowi – część zstępującą (pars descendens) i wreszcie zawracającą ku przodowi – część wstępująca (pars ascendens) dwunastnicy, kończącą się :u zagięcia dwunastniczo-czczego. W ramach pętli dwunastniczej jest ujęta głowa trzustki . W tego rodzaju ukształtowaniu dwunastnicy zagięcie dwunastniczo-czcze jest umieszczone w pobliżu opuszki. Continue reading „W tym typie dwunastnicy rozrózniamy nastepujace czesci”

Podsluzówka (submucosa) dwunastnicy

Wyrazem zdolności chłonnych są tutaj drobne (0,5-1,5 mm) wyniosłości śluzówki, zwane – kosmkami jelitowymi (rilli intestinales), pojawiające się dopiero u ssaków. Posiadają one kształt walcowatych lub stożkowatych brodawek, okrytych nabłonkiem i zawierających w swym wnętrzu miocyty gładkie, odchodzące od mięśniówki śluzówkowej (muscularis mucosae) oraz ośrodkowe naczynie chłonne (vas centralis), do którego nabłonek przekazuje wchłonięte części pokarmowe. Rozumie się samo przez się, że dzięki obecności miocytów gładkich kosmki są kurczliwe, wskutek czego wielkość powierzchni chłonnej jelita może podlegać wahaniu in plus albo in minus pod naciskiem najrozmaitszych czynników. Podśluzówka (submucosa) dwunastnicy, a w równym stopniu i jelita cienkiego, zawiera liczne początkowe i końcowe naczynia krwionośne oraz gęsty-splot podśluzówkowy Meissnera (lexus submucosus feissneri), będący w stałej łączności zarówno z chemoreceptorami jak i ze splotem Auerbacha mięśniówki. Obydwa te sploty (co do których nie wiadomo, jak dzielą między sobą kompetencje) regulują funkcje wydzielnicze i chłonne jelita oraz jego motorykę. Continue reading „Podsluzówka (submucosa) dwunastnicy”

Brodawka dwunastnicza

Brodawka dwunastnicza mniejsza (papilla duodenalis minor), stanowiąca punkt ujścia przewodu dodatkowego trzustki. Szczegóły te doprowadzają nas wreszcie do opisu dwóch największych gruczołów ustroju ssaka, tj. wątroby i trzustki Analizę stosunków architektonicznych tych gruczołów w ustroju dorosłym poprzedzimy krótkim wypadem w dziedzinę ich rozwoju osobniczego. a) Trzustka (pancreas) jest gruczołem panlitycznym, tj. wywierającym działanie trawienne na wszystkie kategorie pokarmów (białka, węglowodany, tłuszcze). Continue reading „Brodawka dwunastnicza”

Indakaterol-glikopironium w porównaniu z salmeterolem-flutikazonem na POChP ad 5

Pacjenci zostali włączeni do analizy bezpieczeństwa w odniesieniu do leczenia, które otrzymali; jeden pacjent, który został przydzielony do grupy salmeterol-flutikazon, błędnie otrzymywał indakaterol-glikopironium przed przerwaniem leczenia. Pacjenci, którzy przerwali leczenie w trakcie leczenia z powodu problemów technicznych, byli z jednego miejsca, które zostało zamknięte przedwcześnie. Pacjenci wykluczeni z analizy na podstawie protokołu mogą być liczeni z więcej niż jednego powodu wykluczenia. W okresie dociekania 3,6% pacjentów przerwało leczenie z powodu zaostrzenia. W sumie randomizowano 3362 pacjentów; 1680 zostało przypisanych do grupy indakaterologlikopironium, a 1682 do grupy salmeterol-flutikazon. Continue reading „Indakaterol-glikopironium w porównaniu z salmeterolem-flutikazonem na POChP ad 5”

Randomizowane badanie czynnika VIII i neutralizujących przeciwciał w hemofilii A.

Rozwój neutralizujących alloprzeciwciał czynnika VIII (inhibitorów) u pacjentów z ciężką hemofilią A może zależeć od koncentratu stosowanego w terapii zastępczej. Metody
Przeprowadziliśmy randomizowane badanie w celu oceny częstości występowania inhibitorów czynnika VIII u pacjentów leczonych czynnikiem VIII pochodzącym z osocza zawierającym czynnik von Willebranda lub rekombinowany czynnik VIII. Pacjenci, którzy spełniali kryteria kwalifikacyjne (płeć męska, wiek <6 lat, ciężka hemofilia A, i nie było wcześniej żadnego leczenia koncentratem czynnika VIII lub tylko minimalne leczenie składnikami krwi) włączono do 42 miejsc.
Wyniki
Spośród 303 pacjentów poddanych badaniu przesiewowemu 264 poddano randomizacji, a 251 przeanalizowano. Inhibitory rozwinęły się u 76 pacjentów, z których 50 miało inhibitory o wysokim mianie (.5 jednostek Bethesda). Continue reading „Randomizowane badanie czynnika VIII i neutralizujących przeciwciał w hemofilii A.”

Zarządzanie infekcją skóry i tkanek miękkich

20-letni koszykarz przedstawia na oddziale ratunkowym dwudniową historię czerwonego, bolesnego miejsca na prawym pośladku. Twierdzi, że nie doszło do specyficznej traumy w tym obszarze, ale uczestniczył w kilku meczach koszykówki w ciągu ostatnich kilku tygodni w różnych szkołach w Stanach Zjednoczonych. Uważa, że przedwczoraj wieczorem miał gorączkę niskiej jakości, ale nie zmienił swojej temperatury. Nie ma przewlekłych schorzeń i nie przyjmuje żadnych leków. Przez ostatni tydzień przyjmował amoksycylinę w ciągu ostatniego roku w celu zakażenia zatok, ale poza tym nie otrzymał żadnej terapii przeciwdrobnoustrojowej. Continue reading „Zarządzanie infekcją skóry i tkanek miękkich”