Wielkosc tego otworu jest normowana przez pierscieniowaty miesien okrezny gladki

Wielkość tego otworu jest normowana przez pierścieniowaty mięsień okrężny gładki- zwieracz odźwiernikowy (sphincter py loricue), o którym będzie jeszcze dalej wzmianka. Ostatnią częścią żołądka, nie wyosobniającą się na zwłokach, jest – szlak żołądkowy (via gastrica). Pod nazwą tą rozumiemy część ścian i światła żołądka, ciągnącą się od wpustu do odźwiernika wzdłuż krzywizny mniejszej. Według dość rozpowszechnionego poglądu szlakiem żołądkowym spływają ciecze bezpośrednio, najkrótszą drogą, z przełyku do dwunastnicy. Wobec brah anatomicznego wyosobnienia szlaku, należy go uważać za utwór przejściowy, związany ściśle ze stanem czynnościowym żołądka i z treścią połykanego pokarmu. Ściana żołądka jest względnie cienka, a w każdym razie cieńsza aniżeli to sobie wyobrażamy (np. u człowieka grubość jej nie przekracza 3 mm). Okoliczność ta jest następstwem faktu, że ściany żołądka są wspierane przez – tłocznię brzuszną (prelum abdominale), tj. przez ciśnienie jakie wywiera umięśnienie brzucha na zawartość jamy brzusznej. Ściana żołądka jest rozciągliwa, a pojemność jego zależy nie tylko od ilości spożytego pokarmu, ale nieomal w tym samym stopniu od stanu napięcia mięśniówki żołądka i od stanu umięśnienia ściany brzusznej. W skład ściany żołądka wchodzą trzy warstwy: Są to: śluzówka, mięśniówka i błona surowicza. a. [więcej w: psychoterapia, gabinet psychoterapii lublin, psycholog dziecięcy Warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: gabinet psychoterapii lublin psycholog dziecięcy Warszawa psychoterapia