Znaczenie prognostyczne wstrząsów defibrylacyjnych u pacjentów z niewydolnością serca czesc 4

Terminy interakcji wykorzystano również do ustalenia, czy związek każdego typu wstrząsu z ryzykiem zgonu różni się w zależności od przyczyny niewydolności serca lub klasy NYHA. Dane dla pacjentów, których usunięto ICD podczas badania kontrolnego, były cenzurowane w momencie usunięcia urządzenia. Przeprowadzono także analizy w celu oceny efektu prognostycznego wielu epizodów tego samego rodzaju wstrząsu (właściwego lub niewłaściwego) w przeciwieństwie do wielu epizodów składających się z odpowiednich i nieodpowiednich wstrząsów. Do tej oceny uwzględniono również dodatkowe współzmienne zależne od czasu odzwierciedlające wystąpienie dwóch (lub więcej) odpowiednich wstrząsów i dwóch (lub więcej) nieodpowiednich wstrząsów w modelu Coxa.
Ponadto przeprowadzono oddzielne analizy obejmujące tylko szoki, które pacjenci przeżyli przez ponad 24 godziny. W tej analizie nie uwzględniono wstrząsów, które miały miejsce 24 godziny lub krócej przed śmiercią – to znaczy w momencie śmierci pacjent został sklasyfikowany jako członek grupy ryzyka, którą był przed wstrząsem.
Wskaźniki przeżycia Kaplana-Meiera rok po wstrząsie obliczono w celu porównania przeżywalności po terapii szokowej zgodnie z typem otrzymanego wstrząsu ICD oraz w wybranych podgrupach klinicznych. Zgłoszone wartości P są dwustronne i nie zostały skorygowane pod kątem wielokrotnych testów.
Wyniki
ICD Implantation and Programming
Spośród 829 pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni do leczenia ICD, 811 pacjentów miało wszczepiony ICD, 17 odmówiło implantacji, a zmarło przed implantacją. U 31 pacjentów, u których wszczepiono ICD (3,8%), ICD następnie usunięto i nie wymieniono z powodu powikłań z urządzeniem (8 pacjentów), innych problemów zdrowotnych (3) lub przeszczepienia serca (20). Odstępstwa od protokołu wystąpiły u pacjentów, którzy otrzymali dwuprzewodowe ICD przy wstępnym wszczepieniu (3 pacjentów) lub którzy otrzymali dwuprzewodowy ICD (15) lub dwukomorowy ICD (7) jako zamiennik oryginalnego ICD. Odstępstwa od protokołu w odniesieniu do programowania ICD obejmowały drugą strefę terapii u 64 pacjentów (a także stymulację anty-kardiologiczną u 58 tych pacjentów). Częstość stymulacji została zwiększona u 66 pacjentów. Pacjenci, u których tylko wykryte zdarzenia w trakcie badania były wynikiem terapii ICD dostarczonej w odstępstwie od protokołu (zdarzenia arytmii wykryte przy <188 uderzeniach na minutę i stymulacja przeciwchardetyczna) nie zostały uwzględnione w tej analizie.
ICD-Shock Therapy
W okresie obserwacji (mediana, 45,5 miesiąca), 269 z 811 pacjentów z urządzeniami (33,2%) otrzymało co najmniej jeden epizod terapii szokowej ICD, podczas gdy 542 pacjentów (66,8%) nie otrzymało żadnej znanej terapii szokowej ICD. Częstoskurcz komorowy lub migotanie komór były jedynymi wyzwalaczami rytmu w przypadku wstrząsów u 128 z 269 pacjentów, u których wystąpiły wstrząsy (47,6%), a niewłaściwe wyzwalacze były jedyną przyczyną wstrząsów w 87 (32,3%); 54 (20,1%) otrzymało odpowiednie i nieodpowiednie wstrząsy. Ogółem 182 z 811 pacjentów z ICD (22,4%) otrzymało wstrząsy z powodu częstoskurczu komorowego lub migotania komór, z częstością częstoskurczu komorowego lub nawrotu migotania komór u 97 pacjentów (53,3%)
[więcej w: borówka amerykańska sadzonki, psychoterapeuta warszawa, Upadłość transgraniczna ]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Powiązane tematy z artykułem: borówka amerykańska sadzonki psychoterapeuta warszawa Upadłość transgraniczna